Van zoete koek, jenever en een stamppotfeestje

Ze maakte cocktails voor ons in Santa Fe.

We reisden samen naar Estland en dronken duindoornlikeur.

In Asheville, North Carolina, proefden we 64 % bourbon.

In New Orleans vierden we dit jaar mijn verjaardag met cocktails, oesters en schaafijs.


Baklava van de beste banketbakker van Abu Dhabi

Afgelopen weekend streek ze, ondeweg van Abu Dhabi naar de VS, even neer in Amsterdam. Ze werkte aan onze eettafel met haar laptop alsof ze nooit ergens anders gezeten had. We namen haar mee naar onze favoriete Amsterdamse eet- en drinklokalen. En op de laatste avond nodigden we onze dierbaren uit voor een Hollands stamppotfeestje zodat er van alle kanten gezichten bij de verhalen geplaatst konden worden. We zaten met 20 mensen aan de spruitenstamppot met spek en worst, witlofstamppot met ei en pittige tempeh, en ui-loze hutspot en hachee.




ballen en borrels in Welling




Ik heb al vaker gezegd dat als ik voor een grote groep kook, ik geen gelukkiger gevoel ken dan het moment waarop het eten dampend op tafel staat en de opscheplepels ter hand worden genomen. Zelf wacht ik altijd even met eten omdat ik daar rustig naar wil kijken en er van wil genieten. En gisteren was het extra mooi en bijzonder, om te voelen hoe oude en nieuwe vrienden bij elkaar aan tafel zaten. Wat bracht ons allemaal samen? Een combinatie van toeval en internet-techniek en gedeelde interesses?



Ik wil liever geloven dat het de warmte van echte vriendschap en echte liefde is, die ervoor zorgt dat onwaarschijnlijke dingen mogelijk worden.

Het is het eind van een jaar dat, als ik 1 woord voor zou moeten kiezen, veelbewogen was voor mij. Nu, in december, lijkt het alsof dingen op hun plaats gaan vallen, alsof de energie die ik maandenlang (soms met een 'tegen beter weten in' gevoel) geïnvesteerd heb, echt ergens terechtkomt. Het werd tijd, zou ik kunnen zeggen, maar eigenlijk denk ik dat er geen rust is zonder beweging, geen vervulling zonder hoop. Zoals er geen stamppot voor 20 op tafel komt zonder dat je eerst een hele berg aardappels moet schillen.


Ik ga even met kerstreces. Tot ziens in januari, voor een nieuw en gelukkig 2012 vol liefde, goed gezelschap, lekker eten en mooie momenten!

Even uitrusten

.. van een avondje borrelen en eten ter ere van Dennis' verjaardag. Voor het eerst sinds jaren geen etentje bij ons thuis, maar wel een verrassingsavond met zijn oudste vrienden in Amsterdamse favorieten Welling en Loetje. Uit vreugde over het feit dat ik niet hoefde te koken heb ik zo hard feest gevierd, als ware het mijn eigen verjaardag.

De jenevers vloeiden, de biefstuk lag in een fijne poel van jus, Loetje was een chaotische maar goed gesmeerde heksenketel, de jarige werd niet voor 100 % verrast maar had toch een mooie avond.

Vandaar nu maar even een dagje op de bank.

Eén klein liedje, en groene thee-koekjes

De kwaliteit van de video is niet geweldig, maar het is de enige die ik kon vinden op You Tube.
Mijn goede voornemen voor 2011: blijven zoeken naar de liedjes die nog gezongen willen worden. Blijven zingen, blijven schrijven, blijven koken, blijven genieten.

One Little Song
There’s gotta be a song left to sing
Cause everybody can’t have thought of everything
One little song that ain’t been sung
One little rag that ain’t been wrung out completely yet
Gotta a little left

One little drop of falling rain
One little chance to try again
One little bird that makes it now and then
One little piece of endless sky
One little taste of cherry pie
One little week in paradise and I start thinkin’

There’s gotta be a song left to sing
Cause everybody can’t have thought of everything
One little note that ain’t been used
One little word ain’t been abused a thousand times
In a thousand rhythms

One little drop of falling rain
One little chance to try again
One little bird that makes it every now and then
One little piece of endless sky
One little taste of cherry pie
One little week in paradise and I start thinkin’

Gotta be a song left to sign
Cause everybody can’t have thought of everything
One little song that ain’t been sung
One little rag that ain’t been wrung out completely yet
Till there’s nothing left


Onze Oudejaarsavond verliep wat anders dan gepland: we waren allebei te verkouden om de deur uit te gaan, moesten ons oud&nieuw feestje dus afzeggen, en zaten in plaats daarvan samen op de bank met een fijne film en een kopje kippensoep.
Om 12 uur toch maar wel een glaasje bubbels gedronken en op het dakterras gekeken naar het vuurwerk van de stad.
Geluisterd naar Happy New Year, het liedje waarbij we elkaar 18 jaar geleden op Oudejaarsavond hebben leren kennen. En toen redelijk op tijd en onbeneveld naar bed.



Om maar weer eens te bewijzen hoe weinig je hebt aan goede voornemens: van de plannen die ik had voor de kerstvakantie kwam bitter weinig terecht. Te verkouden om op mole ingrediënten uit te gaan, geen puf om erwtensoep te maken.
Nou goed, koekjes heb ik wel gebakken. Eén uit drie, da´s toch niet slecht. Het glas voor driekwart vol.. we zijn optimistisch.



Deze groene thee-koekjes zijn dramatisch mooi en heel erg lekker. Door de grassige, licht bittere matcha thee en het feit dat er niet zoveel suiker in zit zijn dit, zo dacht ik, echt koekjes voor volwassenen. Maar toen nam ik ze vandaag mee op nieuwjaarsvisite naar vrienden met een dreumes van 2 1/2, en die verorberde er met smaak een stuk of 4.

Shortbread groene thee-koekjes dus, variatie op een recept van Dorie Greenspan. De uitroltip is, zoals vaker als het om tips van Dorie gaat, geniaal.

voor ca. 24 koekjes
100 gram zachte boter
50 gram poedersuiker
snufje zout
1 eetl macha
100 gram bloem
1 eetlepel maizena
50 gram witte chocola, heel fijn gehakt (optioneel)
beetje kristalsuiker om te bestrooien



Zeef de poedersuiker met de matcha en het zout. Doe de boter erbij en roer zalvig. Zeef de bloem met de maizena en voeg deze toe. Meng tot de bloem is opgenomen, niet langer. Roer eventueel de chocola erdoor.
Neem een diepvries zak van ca. 3 liter inhoud en doe het deeg erin. Druk het uit tot een platte lap (eerst met je handen, daarna met een deegroller). Til het plastic af en toe op om ervoor te zorgen dat je niet teveel rimpels in het deeg krijgt. Rol de deegplak tussen het plastic uit tot een rechthoek van een halve centimeter dikte. Leg het deeg minstens 2 uur in de koelkast.
Als je klaar ben tom te gaan bakken: verwarm de oven voor op 175 C. Leg de deegplak op een snijplank en snij of knip het plastic open. Snij de plak in vierkantjes of rechthoekjes. Doe dat met behulp van een liniaal als je gelijke koekjes wil (als je net als ik vind dat imperfectie en ongelijkvormigheid het kenmerk van zelfgemaakte koekjes hoort te zijn, doe je het gewoon op gevoel).
Leg de koekjes op een met bakpapier beklede bakplaat en prik ze een paar keer in met een vork (dit voorkomt dat ze gaan rijzen).
Bak ze 13-15 minuten. Ik heb de mijne iets te lang gebakken: ze mogen niet bruin worden, dan zijn houden ze die typische smelt-in-de-mond shortbread structuur.

Trots

Het kersttoetje van 2e kerstdag: Meringues met passievruchten-curd en frambozen.
Gemaakt door mijn bonuskind. Ze kan bakken als de beste, waarschijnlijk door een combinatie van 2 voor bakkers broodnodige karaktereigenschappen: slimheid en onverschrokkenheid. Hoeveel 21-jarigen zouden voor het kerstdiner zowel hun eerste meringues als hun eerste curd durven maken?

Trots, dus. Niet omdat ik haar dingen geleerd heb (en die onverschrokkenheid heeft ze in ieder geval niet van mij), want wie ze is, heeft ze aan zichzelf te danken. Gewoon, trots, omdat het zo leuk is iemand in de familie te hebben die net zo gelukkig wordt van lekker eten als ik, iemand die me een sms´jes stuurt als deze:

´ik heb een koperen sauspan van sinterklaas gekregen! ik moet dat met iemand delen en jij begrijpt hoe leuk dat is!´



En die curd, die is verschrikkelijk lekker. En dat terwijl ik helemaal niet zo van passievrucht hou (zo ´niet´ zelfs, dat ik bij verrassingsmenus in restaurants, als de ober vraagt of er iets is wat ik niet lust, ik altijd zeg dat ik geen toetje met tropisch fruit wil). Ik kreeg de restjes mee naar huis en smeer het sinds zondag op alles wat ik tegenkom (en heb al een paar keer gewoon zomaar een lepel opgelikt).

Emma haalt haar inspiratie van Foodgawker, een verslavende verzameling van het beste van alle wereldwijde foodblogs. Hier de link naar het curd-recept!

Kerst-tulband, mag ook een dag later

Ik was écht van plan om jullie deze nog voor kerst aan te bieden. Maar ik kwam er zelf uiteindelijk pas op kerstochtend aan toe om hem te bakken, en heb er zojuist pas de eerste plak van gegeten. Als tweede kerstdag-kerstontbijt. En toen bedacht ik me dat een kersttulband die zó lekker is, zich niet hoeft te beperken tot die 2 dagen per jaar, en dus krijgen jullie hem alsnog.
Door de appel is het een vochtige, enigszins compacte cake die zo´n 5 dagen houdbaar is (en zelfs lekkerder wordt als ie wat langer staat) Een ideaal baksel dus om in huis te hebben in deze vakantieweek waarin misschien wel onverwachte thee- of koffievisite op de stoep staat.

Als je geen gedroogde cranberries hebt kun je ook rozijnen gebruiken, en in plaats van 2 appels kunnen er ook 2 kleingesneden peren in. De smaak van sucade is voor mij onlosmakelijk verbonden met de eindejaarstijd (sucade hoort in het kerstbrood en in de oliebollen, wat mij betreft) maar kun je dat niet krijgen of vind je het niet lekker, laat het gerust weg.

O, en als je tulband net als die van mij gedeeltelijk in de vorm blijft plakken: gewoon netjes weer in elkaar metselen en bedekken met de mantel der liefde, ook wel bekend als poedersuiker.




Kerst-tulband
(naar een recept van Dorie Greenspan uit Baking from my Home to Yours)

350 gram bloem
1 theelepel bakpoeder
1/2 theelepel baking soda
1/2 theelepel zout
225 gram zachte boter
250 gram lichtbruine basterdsuiker
3 eieren250 ml karnemelk, op kamertemperatuur
2 appels, geschild en in kleine blokjes
2 eetlepels fijngehakte sucade
75 gram gedroogde cranberries
2 eetlepels rum
rasp van een sinaasappel

Verwarm de oven voor op 185 C. Vet een grote tulbandvorm goed in met boter en bestuif met een beetje bloem.
Doe de cranberries, sinaasappelrasp en rum in een kommetje en laat even weken.
Meng in een kom de bloem met de bakpoeder, baking soda, en zout.
Roer in een andere kom de boter zacht en schuimig met de suiker. Voeg 1 voor 1 de eieren toe.
Voeg omstebeurt beetjes bloem en karnemelk toe, eindig met bloem. Meng tenslotte de stukjes appel, de sucade en de cranberries erdoor.
Schep het beslag in de vorm en strijk de boven kant glad met een spatel.
Bak de tulband ca. een uur (de mijne duurde iets langer). Test met een satéprikker of hij gaar is, er mag geen vochtig beslag meer aankleven.

Stress-vrije kerstborrelhapjes

Recepten voor paddestoelenragout, omelet met peterselie-pepita-pesto, en roquamole vandaag in nrc.next

Vrolijke Verjaardag

Ik heb een hoop in te halen.

In chronologische volgorde, beginnen we dan maar met het verjaardagspartijtje van vorige week maandag:

zoet hondje, goed advies van vriendinnen, later op de avond - wazige blik.









Niet op de foto: bubbels, oesters, pizza, amandelijs.

These are a few of my favorite things

kip salade met dragon


kaas biscuits en mijn nieuwe ovenhandschoenen


spek en roerei


geroosterde broccoli


citroen/frambooscakejes

Pasteitjes voor Anzj

Ik ken haar niet, maar ze is in maart jarig, ze heeft een leuk foodblog, en ze organiseert deze maand het Nederlandse Foodblogevent. De opdracht: "vul mijn virtuele buffet tafel met heerlijke hapjes voor mijn verjaardagsfeest".

Weinig mensen zijn, denk ik, zo dol op hun verjaardag als ik. Meestal probeer ik er niet minder dan 4 feestmomenten uit te slepen, waaronder dan inderdaad ook een bijeenkomst met heel veel eten voor een man of 20, 30. Genoeg recepten op Alles over Eten die geschikt zijn voor zo'n buffet tafel... Vietnamese Rijstpapierrolletjes bijvoorbeeld. Of dit elegante eenhaps-hapje. Een hartige cake, misschien. Mini-sauzijcenbroodjes, natuurlijk! Een aardappeltortilla is goedkoop en heerlijk. En ik heb er geen recept voor op het blog staan, maar één van mijn persoonlijke buffet favorieten moet ook vermeld worden: gevulde eieren. Iedereen vind ze lekker, en volgende keer doe ik er een schepje van deze geweldige tapenade op.. Genoeg suggesties dus, maar voor dit foodblogevent wilde ik toch iets nieuws maken.

Deze pasteitjes zijn een startpunt, want je kunt ze natuurlijk vullen met wat je maar wilt (eerder maakte ik ze een keer met een vulling van gehakt, munt, rozijnen en pijnboompitten), maar deze vulling verzon ik gisteren.
Het deeg is een genot om mee te werken: zacht en kneedbaar, het krimpt en trekt en brokkelt niet, en door de boter en roomkaas heeft het een volle maar toch niet te machtige smaak. Het is mijn versie van een recept uit Marilyn Tausends boek Cocina de la Familia. Daarin wordt light roomkaas voorgeschreven, en gezien de hoeveelheid boter die er ook in gaat is dat best een goed idee...

Deze hoeveelheid deeg en vulling is voldoende voor ca. 13 pasteitjes gemaakt van een deegcirkel van 10 cm doorsnee. Maar je kunt ze natuurlijk zo groot of klein maken als je zelf wilt, hoewel het voor een buffet-gerecht wel handig is als ze handzaam genoeg zijn om in 2 happen naar binnen te werken.







Pasteitjes met kip en oesterzwammen, voor ca. 13 stuks

deeg
75 gram roomkaas light (Philadelphia of een goedkope nepvariant)
100 gram zachte boter
150 gram bloem
flinke snuf zout

vulling
100 gram oesterzwammen
150 gram kipfilet
1 sjalot
1 teen knoflook
geraspte nootmuskaat
2 flinke handen verse basilicum
2 eetlepels port of Marsala of zoete sherry
1 theelepel piment d'espelette of bij gebrek daaraan, milde paprika poeder
1 ei
scheutje melk
olijfolie
zout, peper



Kneed de roomkaas, boter, bloem en zout door elkaar tot je een soepel deeg hebt. Zet dit ca. 20 minuten in de koelkast.

Verwarm de oven voor op 200 C.

Maak intussen de vulling: Snij oesterzwammen en kip in hele kleine blokjes. Verhit een eetlepel olijfolie in een koekenpan en bak hierin op hoog vuur de paddestoelen 5 minuten. Schep de paddestoelen uit de pan. Verhit nog een eetlepel olijfolie en bak hierin de sjalot en knoflook tot ze zacht zijn. Doe de kip erbij en bak 5 minuten tot de kip bruin en gaar is. Blus af met de zoete wijn, breng op smaak met zout en peper en doe het kipmengsel bij de paddestoelen. Laat afkoelen en meng er dan een mespunt gemalen nootmuskaat door, de piment d'espelette en de op het laatste moment fijn gesneden basilicum.

Klop het ei los met een scheutje melk. Giet ruim de helft van het losgeklopte ei bij de vulling en meng goed.

Rol het deeg uit op een met bloem bestoven werkblad. Steek er cirkels uit en rol de afsnijdsels opnieuw uit. Schep een hoopje vulling op elk cirkeltje deeg en vouw het deeg tot een pasteitje (je kunt kiezen of je de randen omvouwt of met een vork dicht drukt). Leg de pasteitjes op een met bakpapier beklede bakplaat en bestrijk ze met de rest van het losgeklopte ei. Bak ze ca. 15 minuten, of tot ze goudbruin zijn.

Je kunt ze heel goed een dag van tevoren maken en vlak voor het serveren even in de oven oppiepen.

Zwarte Olijven Ansjovis Tapenade

Ik weet het: dit ziet er niet uit.

Toch zeg ik: maak het. Maak het vandaag nog! Je kan het een paar dagen bewaren en je zult zien dat je het overal op wilt smeren. Op geroosterde boterhammen, toastjes, op je zachtgekookte eitje, op de gestoomde broccoli. Of, als je net als ik erg houdt van zout/pittig/pikante smaken, dan zul je misschien (net als ik) gewoon af en toe een theelepel erin steken en die genietend oplikken.

Het recept komt uit Paula Wolferts Cooking of Southwest France. Het staat in het hoodstuk "Appetizers & Small Plates" en is daar onderdeel van een verzameling kleine gerechtjes die volgens Wolfert gewoon 'heel lekker snaken bij elkaar': zalm rillettes, een salade van artisjokken en tomaat, gegrild kruidenbrood. De zalm rillettes had ik al vaker gemaakt, maar voor D.'s verjaardag maakte ik voor het eerst het hele assortiment (maar verving de artisjokken door venkel, want al waren er in februari artisjokken te vinden, dan nog zou ik niet voor 20 personen artisjokbodems gaan schoonmaken).

De rillettes waren weer heerlijk (een pond zalm en een pakje boter, dat moet wel lekker worden) maar de ster van het bord was toch voor mij de tapenade. En het moet gezegd dat op een bord, een klein donkerbruin schepje naast de bijna lichtgevend roze zalm en het goudbruine brood en de rood/groene salade, het er ook niet zo onappetijtelijk uitzag als in z'n eentje.

Maar: denk er vooral niet aan om dit te maken met die rubberachtige, zwartgeverfde olijven. Ik gebruikte de Taggia olijven die je tegenwoordig bij Albert Heijn kunt kopen, maar elke goede, pitloze zwarte olijf is geschikt.

180-200 gram zwarte pitloze olijven
1 blikje ansjovis op olijfolie
1 eetlepel Dijon mosterd
1 kleine teen knoflook, fijngesneden
1 eidooier
extra vergine olijfolie

Laat de olijven uitlekken en doe ze in een kom. Spoel de ansjovis af met water, snij in stukjes en doe ze bij de olijven. Doe de knoflook erbij en de mosterd en pureer met de staafmixer.
Doe de dooier erbij en zet de mixer er nog even in. Doe er dan olijfolie bij, één eetlepel tegelijk, en zet na elke eetlepel de mixer er weer even in (als je een vaste hand hebt kun je ook de olie toevoegen tijdens het pureren). Voeg zoveel olie toe tot je een gladde, zachte, maar niet al te vloeibare massa hebt, waarschijnlijk zo'n 5 eetlepels in totaal.

Birthday Dinner, in pictures

Browning 4 kilos of lamb shoulder takes a loooooong time.



Endives ready for roasting



The table shot



why not have a glass of wine while you're whipping a liter of cream?



That´s a lot of cream.



Breakfast the next day looks almost exactly like the first course at the night of the party.



Except when your name is Dennis.

More later.. including recipes for what were my personal favorites of the evening: pear hazelnut trifle, and a very un-photogenic, but truly delicious and very addictive black olive tapenade.

Broodje Bal

Ziet dit er uit als het eind van een succesvol feestje?

 

Afgelopen donderdag had ik zo´n 20 dames over de vloer, en als je het menu bekijkt, zul je kunnen zien dat ik de rest van de week behoorlijk druk was met de voorbereidingen. Ik gelukkig wel hulp, wat een uitdaging op zich was (eigenwijs als ik ben, is delegeren nu eenmaal niet mijn sterkste kant) en bij wijze van uitzondering was ik zelf eigenlijk heel tevreden over het eindresultaat.

 

De twee hits van de avond waren de quesadilla´s en het broodje bal. Wat betreft de quesadilla´s - ik denk dat dat vooral komt omdat de smaak van maistortilla´s, als je die nog nooit geproefd hebt, een openbaring is. Als alle gasten die aanwijzingen vroegen waar je ze kan kopen ook daadwerkelijk naar de Albert Cuyp zijn getrokken zaterdag, dan is de vriezer van Tjin nu leeg! En het broodje bal.. het is gewoon heerlijk om na een paar uur kleine hapjes en toostjes iets te voorgezet te krijgen wat warm is en vullend en wat lijkt op Echt Eten.

Ik had het plan om zelf brooddjes te bakken, maar door tijdgebrek heb ik dat uiteindelijk niet gedaan. In plaats daarvan: ciabatta afbakbrood, in kleine vierkantjes gesneden, is een prima alternatief. Het is belangrijk dat het brood een beetje zacht en fluffy is van binnen, zodat het de sappen van vlees en uienjus goed kan opzuigen.

 

Broodje bal, de party versie
voor 20 personen
1 flinke ui, 2 tenen knoflook, fijngesnipperd
1 kilo mager rundergehakt
2 grote eieren
2 eetlepels tomatenpuree
2 handjes geraspte pecorino
peper, zout
een scheutje melk
paneermeel
een handje fijngesneden peterselie
olijfolie

Fruit de ui en knoflook aan in de olie tot ze zacht zijn (ca 5 minuten).
Doe dit samen met alle andere ingredienten behalve melk en paneermeel bij het gehakt en meng goed. Doe er nu een scheutje melk bij, en zoveel paneermeel tot je een stevige maar luchtige massa hebt.

Bak een klein stukje van het gehakt om te proeven of het goed op smaak is, doe er eventueel nog peper/zout bij.

Vorm er klein, platte balletjes van en bak deze in een klein beetje olie (of bijvoorbeeld op een hete grillplaat, dan heb je geen olie nodig) goudbruin en gaar.

Uienjus
ca. 6 grote rode uien, in dunne ringen
een klontje boter
een scheutje olijfolie
peper, zout, gedroogde tijm
een scheut witte of rode wijn
1 eetlepel balsamico

Bak de uien aan in de boter en olie, een paar minuten. Doe peper, zout, wijn en tijm erbij, zet dan het vuur heel laag, doe een deksel op de pan, en laat zachtjes op zo laag mogelijk vuur stoven. het kan wel een uur of 2 duren voor de uien helemaal zacht en zoet zijn geworden. Tussendoor steeds checken of het niet aanbrandt en eventueel wat water toevoegen.

Het vuur even wat hoger draaien om de uien wat te laten caramelliseren. Nog wat water of wijn toevoegen zodat je een dikke ´jus´ hebt. De balsamico erbij doenHier de gehaktballetjes aan toevoegen. Tot zover kun je het een dag van te voren voorbereiden.

Warm de balletjes op in de jus, en ook dan is het verstandig een klein beetje water toe te voegen.

Serveer warm, met brood.

The Fearless Gourmet

Christmas, it's all about tradition.

Geluk is een vergeten sigaar

Ken je dat? Je geeft een feest of etentje, en als de gasten weg zijn ontdek je ergens - in de koelkast, vriezer of in een hoekje van het aanrecht - eten wat je vergeten bent te serveren. Ik heb het zelf vaak meegemaakt op feestjes van anderen: voorraden kaas en worst die je in de koelkast ziet liggen als je jezelf een glas witte wijn inschenkt, die maar niet op tafel komen en die als je vertrekt, (als één van de laatste gasten, want ja, ik moet het bekennen, ik ben een plakker) nog stééds niet op tafel zijn gekomen. Natuurlijk weet je dan niet zeker waarom zo'n stuk geweldige rauwmelkse Camembert verstopt blijft. De gastheer kan de kaas echt vergeten zijn, maar het is ook best mogelijk dat hij op het laatste moment besluit dat hij zijn gasten zoiets lekkers niet waard acht, en dat hij liever morgen zelf die Camembert aansnijdt, na het opruimen en afwassen, lekker bij de staartjes rode wijn...

Hoe dan ook, ken je dat, vergeten eten?

Om eerlijk te zijn, ik ken het eigenlijk niet. Ik weet te allen tijden precies wat er in mijn koelkast en vriezer ligt, ook de meer beschamende zaken - het pak melk dat al 3 dagen over datum is, de halve Chinese kool die zijn beste tijd gehad heeft. En als ik mensen uitnodig, en het menu bedenk, dan heb ik heel nauwkeurig in mijn hoofd wat ze krijgen, wanneer, en hoeveel. En als mensen daarvan af willen wijken, en de sla voor het hoofdgerecht willen eten terwijl ik bedacht heb dat de sla de perfecte verbinding is tussen hoofdgerecht en toetje, dan word ik nerveus, en als een echte control freak krijg ik het benauwd.

Maar er is voor alles een eerste keer en soms zie je jezelf van gebaande paden afwijken en ontdek je dat de wereld niet vergaat als je alles eens een keer helemaal anders doet...



En zo kwam het dat we vrijdag gasten hadden waarmee we alle etentjes-wetten op z'n kop zetten, omdat er andere dingen belangrijker waren - praten, elkaar leren kennen. En zo kwam het dat we om 8 uur aan de brownies begonnen en dat de soep pas na middernacht op tafel stond. En zo kwam het dat de lamsvlees pasteitjes (sigara), bedoeld om bij de soep te eten, nog in de vriezer lagen toen de gasten allang weer naar huis waren.

Erg? Welnee. Zaterdagavond werden ze alsnog gebakken, en gegeten bij het restje auberginesoep. En ze waren heerlijk, ik kon mezelf feliciteren dat soep en sigara inderdaad een fantastische match waren precies zoals ik me dat had voorgesteld. En door een wonderlijk toeval weet ik ook nog hoe ik ze gemaakt heb, zodat ze geen toevalstreffer hoeven te blijven maar nog eens op herhaling kunnen.

Voor onszelf, of misschien een volgende keer, om te delen met anderen.



Lamsvlees sigara, voor 10-12 stuks

10-12 vellen filodeeg, ontdooid
200 gram lamsgehakt
een klein uitje, gesnipperd
1 teen knoflook, gesnipperd
ee eetlepel pijnboompitten
een eetlepel rozijnen of krenten
een snuf kaneel
een snuf chilivlokken
een eetlepel verse dille, fijngehakt
een scheutje ketchup
1 ei
olijfolie
zout en peper

Pak het filodeeg niet uit, als je het aan de lucht blootstelt droogt het meteen uit. Haal het pas uit de verpakking als je klaar bent om de pasteitjes te vullen.

Verhit een klein scheutje olijfolie in een koekenpan. Bak hierin de ui en knoflook glazig, doe dan het gehakt erbij en bak dit rul tot het niet meer roze is. Doe de pijnboompitten, krenten, kaneel en chilivlokken, en wat zout en peper erbij en bak alles nog even tot het gehakt gaar is.
Doe in een kom en laat afkoelen. meng dan de verse dille, de ketchup en het ei erdoor.

Leg steeds 1 vel filodeeg op je werkblad, met de korte kant naar je toe (houd de rest onder een vochtige theedoek) en bestrijk dit met olijfolie. Schep een bergje vulling op het deeg, aan de onderkant, en vorm de vulling tot een soort worstje. Begin dan te rollen. Als je halverwege het vel filo bent vouw je de zijkanten naar binnen, en ga dan door met rollen tot je een lange, dunne sigaar hebt. (Zoals altijd met dit soort aanwijzingen: de beschrijving klinkt nodeloos ingewikkeld, maar als je het doet, wijst het zich vanzelf).
Maak zo de rest van de sigaren, tot je vulling op is.

Je kunt ze nu meteen bakken (ca. 25 minuten op 200 C), bestrijk ze eerst met wat olie en bestrooi eventueel met wat sesamzaad. Je kunt ze ook heel goed invriezen. Vries ze los in (dwz zorg dat ze elkaar niet raken tot ze helemaal bevroren zijn, daarna kun je ze overdoen in een diepvrieszak). Bak ze bevroren in een voorverwarmde oven, dat duurt dan ca. 35-40 minuten.

Serveer ze op een salade, eventueel met een dipsaus van 2 eetlepels yoghurt, 1 eetlepel tahin, zout, sap van een halve citroen, en genoeg water (1-2 eetlepels) tot je een dunne gladde saus hebt.

It was 14 years ago today

(hey, I make the rules, I can break them too. Not blogging is harder than I thought.. so let´s just say I´ll be blogging low profile for a while - less words, more pictures).


Thought of the day:
An anniversary dinner should be just like a marriage.

Delicious, not too complicated, sometimes messy, taking a chance (eating out even when it´s a little too windy), good enough to lick your fingers, not worrying about cleaning up, informal. Did I mention delicious?

Tearing up a roasted chicken together comes pretty close.

Feest voor Klary

Oftewel: de verjaardags marathon. Ik ben er nog steeds moe van, dus nu eerst alleen maar even plaatjes.. en misschien later meer uitweidingen over het fantastische diner in L´Atelier in Gulpen, de Bolognese saus die 5 uur had staan pruttelen, de pinda chocolade repen die ik gemaakt had, de macarons van Carle Douglas (natuurlijk), de culinaire cadeaus, de lieve wensen, en over hoe het nou voelt om 40 te zijn. Hoewel, over dat laatste kan ik maar beter zwijgen...