Troost me met lasagna

Zoveel mooie zwoele zomeravonden hebben we niet, in Nederland.
Dinsdag was er zo 1, en we waren uitgenodigd bij lieve vrienden die door omstandigheden (rondkruipende peuters en vakantievierende babysitters) wat meer aan huis gebonden zijn dan wij. Het is altijd fijn vertoeven aan hun tafel, maar het voelt toch een beetje raar om altijd de gast te zijn en zelden de gastvrouw. Dus stelde ik voor om eten mee te nemen.




Een grote pan Echte Ragú Bolognese volgens Marcella Hazan (zie bijvoorbeeld hier voor het recept). "Kook minstens 3 uur, langer is beter", zegt Marcella met haar bekende en gevreesde strengheid. Ik denk dat mijn saus een uur of 5 opstond. Dan is ie lekker genoeg om zo te eten - zo rond, zacht, zoet en vol van smaak - maar nog lekkerder wordt hij na een dag of 2 in de koelkast.



Verse spinaziepasta erbij die ik met mijn kleine helpertjes tot lasagnavellen draaide. Het resultaat: goddelijke pasta.



Daarna: aardbeien, vanille-ijs en slagroom, het staartje van de rosé, een windstille avond, altviool spelende buren, een heerlijke avond die zelfs de zoemende muggen niet verstoren konden. Precies wat we nodig hadden.

Lekker niet authentiek

Spaghetti carbonara met geroosterde wortel, gebakken sjalotjes en basilicum. Mag het dan nog wel pasta carbonara heten?

Het was erg lekker. De zoete wortel past heel goed bij de zoute pancetta en het romige ei, en de gecaramelliseerde sjalotjes geven dan net weer een fijn bittertje er aan.




Over bitter gesproken: hoewel mijn aanvankelijke mega-enthousiasme over de nieuwe Jumbo op de Westerstraat alweer een beetje bekoeld is (waarom hebben ze geen tempeh? waarom zo weinig biologisch vlees? etc) zijn er toch genoeg dingen waarom het enorm de moeite blijft lonen er een bezoekje aan te brengen. Zoals, het bijzondere bier.
Dit is bier waarvoor je me wakker mag maken: heerlijk bitter, niet te hoog alcoholpercentage. Het allerbeste frisse doordrink zomerbier.

Soep voor een koele zomerdag

Het geheim van deze soep is de heel lang en langzaam gecarameliseerde ui en venkel: die geven de soep een zoete basis en een diepe smaak.

Ik kookte alleen voor mezelf gisteren, en maakte van de gelegenheid gebruik weer eens iets 'minestrone-achtigs' te eten - een soep met bonen EN pasta erin, een combi waar Dennis niet erg gelukkig van wordt.

Het worstje kun je gerust weglaten voor een vega versie. De verse rozemarijn is naar mijn mening wel onmisbaar - de smaak daarvan, zondoorstoofd maar toch verwarmend kruidig - is precies wat je nodig hebt op zo'n dag waarop weliswaar de zon schijnt, maar die toch niet echt zomers te noemen is.




Venkelsoep met bonen, pasta en tomaat
Hoofdgerecht voor 2 personen

1 flinke venkelknol, harde kern verwijderd, in dunne reepjes
1 grote ui, in ringen
2 tenen knoflook, gesnipperd
1 braadworst van goede kwaliteit, in kleine stukjes gesneden (optioneel)
600 ml water
1 blik witte reuzenbonen, uitgelekt en afgespoeld (of een kopje zelfgekookte witte bonen)
250 gram kerstomaatjes of romaatjes, gehalveerd
1-2 eetlepels verse rozemarijn, fijngehakt
2 handjes (volkoren) macaroni
zout en peper
olijfolie
geschaafde pecorino, om te serveren

Verhit een flinke scheut olijfolie in een soeppan. Doe de ui, venkel en knoflook erin, wat zout en peper, en laat alles met deksel op de pan ongeveer een half uur op heel laag vuur zachtjes stoven. Laat dan onafgedekt nog zeker een kwartier opstaan, tot de groente heel zacht is en begint te kleuren.

Doe er een eetlepel rozemarijn (minder kan ook als je niet zo'n enorme rozemarijn-fan bent als ik) erbij en de worst. Zet het vuur wat hoger en bak tot de worst gaar is. Doe dan het water, bonen en pasta erbij en kook tot de pasta gaar is (een minuut of 8).
Roer de tomaatjes erdoor en warm deze nog even mee. Voeg eventueel nog wat extra rozemarijn toe, en breng op smaak met zout en peper. Doe er wat water bij als de soep erg dik is.

Serveer met wat pecorino er overheen geschaafd.

Antipakjes

Het was gisteren in veel Hollandse huizen pakjesavond, maar het was ook de door Karin Luiten uitgeroepen Nationale Anti-Pakjes-Avond. Voor twitteraars, zie hashtag #NAPA

Er wordt teveel uit zakjes en pakjes gekookt in de Nederlandse keukens, vindt Luiten. Ik ben het 100% met haar eens, hoewel mijn cynische kant niet kan nalaten zich af te vragen of een antipakjesoffensief zoals zij dat voert, niet juist de mensen bereikt die tóch al tegen pakjes zijn? Mensen zoals ik, mensen zoals de bezoekers van mijn site. Mensen die een bovengemiddelde belangstelling voor eten en koken hebben. Maar goed, de Sinterklaastijd is geen tijd voor cynisme maar voor optimisme en geloof in het goede. En elk pakje minder is meegenomen: al is er maar 1 lezer, ergens, die door een recept van 1 van de #NAPA volgers ineens het licht ziet en zelf iets gaat fabriceren in plaats van een maaltijd vol smaakversterkers en e-nummers te verorberen.. dan is het project geslaagd, denk ik zo.

Zoals gezegd, hier komen weinig pakjes en zakjes in huis. Met uitzondering van de geweldige zakjes van Asian Home Gourmet, bouillonblokjes en af en toe een blikje tomatensoep (omdat het me nog nooit gelukt is die heel specifieke smaak van blik-tomatensoep, waar je soms zo´n verschrikkelijke trek in kunt hebben, zelf na te maken.)


Mijn eigen echte pakjesavond was bescheiden dit jaar, en speelde zich af op mijn werk - Sinterklaas kwam in hoogsteigenpersoon langs, dat wel. En ik had voor ruim 20 mensen gevulde speculaas gemaakt, met zelfgedraaide amandelspijs. De speculaaskruiden kwamen uit een zakje - die maakte ik in het verleden ook wel eens zelf, maar ik heb gemerkt dat de meer geprononceerde en kruidige smaak van dat mengsel niet bij iedereen in de smaak valt.
Tweeënhalf x dit recept was genoeg voor een hele avond snoepen en nog restjes de volgende dag, voor de collega´s die niet bij het feestje hadden kunnen zijn.



De uitdaging voor de catering van de avond was dat ik maar zo´n 40 euro budget had om die groep van ruim 20 mensen te eten te geven, en dat was dan inclusief de ingrediënten voor de gevulde speculaas.
Dit stond er op tafel: witte bonen puree met rozemarijn en knoflook, zelfgemaakte celeri rémoulade, bladerdeegbakjes met champignonragout, een enorme frittata met aardappel en rode paprika, rauwkost en brood en euroshopper crackers, en een reusachtige pastasalade. Die laatste was de hit van de avond. Goedkoop, makkelijk een dag van te voren te maken, en lekkerder dan alles wat je kant en klaar kunt kopen.

Pastasalade met pompoen, ui, salie en geitenkaas
buffetgerecht voor 15-20 personen

1 kilo gedroogde pasta (bij voorkeur kleine pasta, schelpjes of macaroni bijvoorbeeld)
1 grote flessehalspompoen
1 kilo rode uien
1 bosje salie
1 stuk jong belegen geitenkaas van ca. 500 gram
olijfolie en balsamicoazijn
peper, zout

Verwarm de oven voor op 210 C.
Schil de pompoen en snij in kleine dobbelsteentjes. Schil de uien en snij ze in partjes.
Spreid de pompoen en uien uit op een met bakpapier beklede bakplaat (eventueel 2 bakplaten gebruiken) en bestrooi met zout en peper. Rooster ze ca. 20 minuten of tot ze gaar en goudbruin zijn. Snij de salie fijn, strooi deze over de pompoen en ui en rooster nog een paar minuten mee.

Kook de pasta in ruim water met zout beetgaar. Giet de pasta af en spoel deze af onder de koude kraan. Doe de pasta in een grote kom. Doe het pompoen-ui-saliemengsel erbij en schep goed om.
Klop een dressing van 100 ml olijfolie en 50 ml balsamicoazijn. Schep deze door de pasta. Laat de salade afkoelen en proef dan op zout en peper, en voeg eventueel nog wat olie en azijn toe. Snij de kaas in kleine blokjes en schep deze door de salade. Als je budget het toelaat, zijn geroosterde pijnboompitten of stukjes walnoot er lekker door.

Ragú van eend

recept vandaag in nrc.next.

Pasta voor de eerste lentedag

ja, dat was gisteren. Ik weet het, vandaag regent het alweer. Maar toch...



echt waar...



het is bijna...



bijna...



... lente.



***********************************




Pasta met tuinbonen, tomaatjes en geitenkaas
Hoofdgerecht voor 2 personen

Dit een een supersimpele pasta, en daarom moet je bij het bereiden op een paar dingen letten. De tomaatjes moeten fruitig en donkerrood en zoet zijn, en ze mogen vooral niet te lang op het vuur staan: net lang genoeg om ze even door te warmen, niet zo lang dat ze stuk gaan koken. In laats van basilicum zou verse munt ook heerlijk zijn in combinatie met de tuinboontjes en geitenkaas.

300 gram diepvriestuinboontjes
200 gram grote pasta
1 kleine teen knoflook, geperst
250 gram zoete kleine trostomaatjes of mini pomodori, gehalveerd
2 eetlepels geroosterde pijnboompitten
rasp van 1 citroen
2 flinke handjes verse basilicum
150 gram zachte geitenkaas
olijfolie

Doe de tuinboontjes in een schaal en overgiet ze met kokend water. laat 1 minuutje staan, giet ze af en verwijder dan (met een scherp mesje, of gewoon met je vingers) de buitenste velletjes.

kook de pasta gaar in ruim water met zout.

verhit een scheutje olijfolie in een grote koekenpan en verwarm hierin op heel laag vuur de knoflook 2 minuten (absoluut neit bruin laten worden). Draai het vuur uit en doe de gepelde tuinbonen, citroenrasp en de tomaatjes in de pan.

Als de pasta bijna gaar is, 150 ml. van het kookvocht uit de pasta pan scheppen en bi de tuinbonen/tomaten doen. Zout en ruim versgemalen peper erbij.
Giet de pasta af en doe deze bij de tuinbonen/tomaatjes. Zet het vuur weer aan en warm alles samen nog 1 minuutje door, maar beslist niet langer. Schep de helft van de basilicum erdoor.

Verdeel over 2 borden. Bestrooi met de pijnboompitten en de rest van de basilicum, en verkruimel de geitenkaas erover. Giet nog een sliertje goede olijfolie en serveer onmiddelijk.

Eenzame spaghetti

Je bent alleen thuis, je voelt je niet lekker. Niet ziek genoeg om niet te willen eten, niet gezond genoeg om uitgebreid voor jezelf te koken.

Je wilt iets eten wat snel is klaar te maken, niet meer dan 2 pannen vies maakt, iets wat je smaakpapillen en hopelijk jezelf wakker schudt en oppept, en liefst ook nog iets wat je verstopte bijholtes een beetje lucht geeft.

Maar waar je nou precies trek in hebt dat weet je niet.

Je staat in de supermarkt en je legt, onverwacht, 2 biologische varkensbraadworsten in je mandje - naast de honing, sinaasappelsap en megaverpakking zakdoeken.

´s Avonds verandert die impuls aankoop in één van de lekkerste pastagerechten die je in tijden voor jezelf (of iemand anders, trouwens) maakte.

Het bordje spaghetti deed alles wat het moest doen en meer: het was makkelijk, snel, troostrijk, boordevol smaak en pit, en leverde een minimale afwas op.

De volgende dag, nog steeds ziekig, maar niet meer alleen, maakte ik een ingewikkelder versie (met geroosterde broccoli en, behalve worst, gebakken spekjes) en hoewel die heerlijk was, vond ik de basic variant eigenlijk lekkerder. Daarvan dus het recept.



Spaghetti met worst, voor 1 persoon

1 varkensbraadworst, in stukjes gesneden
2 sjalotjes, in partjes
1 teen knoflook, gesnipperd
1/2 theelepel gedroogde salie
1 theelepel chili vlokken
rasp van 1 citroen
75 gram spaghetti
handje versgeraspte pecorino (of parmezaan, maar de pittig zoute pecorino doet het hier heel goed)
wat verse peterselie, gehakt
zout, peper, olijfolie

Kook de pasta in ruim water met zout 2 minuten korter dan op de verpakking staat aangegeven
Verhit een klein beetje olie in een koekenpan en bak hierin op hoog vuur de worst, sjalotjes, salie en knoflook 5 minuten. De stukjes worst moeten een mooi bruin korstje krijgen. Doe er chilivlokken, citroenrasp en peper bij. Schep 200 ml. van het kookvocht uit de pasta pan en doe dit bij de worst. Schep de pasta met een schuimspaan uit de pan en doe ook bij de worst. Laat onder voortdurend roeren nog een minuut of 2 pruttelen, het water zal dan bijna helemaal zijn opgenomen en de pasta is gaar. Als het water te snel verdampt en het er droog uit gaat zien voor de pasta gaar is, nog wat van het kookvocht toevoegen.

Roer de peterselie erdoor en de helft van de kaas. Schep de spaghetti in een diep bord en bestrooi met de rest van de kaas.

Dinner, February 16: Lazy Lasagna

The ragú I made this weekend became a gloriously rich and decadent lasagna today. We only ate half, so the leftovers will be dinner tomorrow for me and Maarten who´s coming over for the next installment of our Dynasty marathon.

Money spent on groceries today: 4.50 euros (salad, zucchini, goats cheese). The zucchini and goats cheese were an impulse buy that will now have to be part of Wednesday dinner.

Alles over Eten, maar nu even niet

Dit weekend had ik mijn vriendin Marybeth te logeren. Een internetvriendin zoals er wel meer in mijn leven zijn, tegenwoordig. Maar, zoals Dennis opmerkte, het was wel verfrissend om eens een internetconnectie over de vloer te hebben die níet de hele tijd over eten wilde praten. Marybeth wil eigenlijk helemaal niet over eten praten, ze wil over muziek praten. En ze wil gitaar spelen, en zingen. Dat was ook de reden van haar bezoek - een mini tour door de lage landen.

En dan ziet je hal er ineens zo uit


en het namiddagse kopje thee krijgt muzikale begeleiding


Het was, inderdaad, verfrissend om eens niet obsessief bezig te zijn met ´wat zal ik voor haar koken´. Het gevolg was natuurlijk dat niet alle diners die ik tijdens haar verblijf op tafel zette, even geslaagd waren. Maar ook daar bleef ik verbazend koel onder. En gisteren lukte het om tussen de Patty Griffin sing-a-longs en mijn eigen werk door, iets verrassend lekkers te maken.

Wil je zelf de muziek horen die dit weekend vulde, dan raad ik je aan om naar Marybeth d´Amico´s myspace pagina te gaan en naar het nummer Ohio te luisteren. Krijg je geen spijt van!

Simpele maar heerlijke doordeweekse pastasaus van prei en paddestoelen
voor 4 personen

2 dikke preien
2 tenen knoflook, gesnipperd
4 flinke portobella champignons, in kleine stukjes gesneden
20 gram pancetta, in hele kleine blokjes
boter, olijfolie
zout, peper, een snuf gedroogde tijm
parmezaanse kaas
350 gram spaghetti

Snij het donkerste groen van de preien. Snij de prei overlangs doormidden en spoel goed af, snij ze daarna in dikke ringen.
Verhit een flinke klont boter en een eetlepel olijfloie in een braadpan met deksel. Doe de prei erin, de knoflook, wat zout en peper en gedroogde tijm. Verhit op laag vuur tot de prei zachtjes begint te bakken. Draai het vuur zo laag mogelijk, doe het deksel op de pan en laat prei en knoflook smoren tot ze zijdeachtig zacht en gaar zijn. Af en toe kijken of het niet aanbakt, het mag beslist niet bruin worden. Het duurt een half uur tot 40 minuten tot de prei helemaal zacht en zoet is.

In een aparte koekenpan het spek zachtjes bakken tot het vet eruit loopt. De stukjes paddestoel hierbij doen en op middelhoog vuur al omscheppend bakken, ca. 10 minuten.

Kook de pasta gaar. Voor het afgieten, een kopje kookwater achterhouden.

Doe de paddestoelen bij de prei en laat nog 5 minuten samen zachtjes stoven. Proef op zout en peper. De prei wordt heel zoet, dus je hebt veel zout en peper (en parmezaanse kaas) nodig.

Als de pasta gaar is, deze afgieten en met het kopje achtergehouden pastawater bij het prei-paddestoelmengsel doen. Alles mengen, handje parmezaanse erdoor, en serveren met extra kaas.

Zondagmiddag, saus

Nou ja, niet voor deze zondagmiddag natuurlijk. Tenzij je toevallig gisteren gehakt, verse salie, gedroogde porcini en een blik tomaten in huis hebt gehaald. Maar toen ik dit een paar dagen geleden op mijn vrije middag maakte, bedacht ik me dat dit het ideale winterse zondagmiddag gerecht is. Zo om een uur of half 5, als het buiten donker wordt en je de kaarsen aan steekt, de laatste katernen van de weekendkrant doorneemt, is het heerlijk als er een pan op het vuur staat die het huis vult met geuren die je een fantastisch bordje pasta beloven.

Wat denk je als je naar de foto kijkt? Het ziet er niet echt bijzonder uit - pasta met tomatensaus. Maar het is de combinatie van salie, aardse paddestoelen, de smaakbasis van ui en selderij en pancetta, en dat alles samen héél lang en zachtjes gesudderd, wat dit zo verschrikkelijk lekker maakt. (En zie bijvoorbeeld hier voor een andere versie van langzame tomatensaus). Het is behoorlijk machtig, met maar liefst 4 verschillende vetten - pancetta, olie, boter en room. Maar geloof me als ik zeg dat dit het waard is. Voor een keer. Voor een zondag.



Porcini vleessaus voor pasta
voor 4 personen

20 gram gedroogde porcini
50 gram pancetta
400 gram biologisch rundergehakt
1 kleine ui, gesnipperd
2 stengels bleekselderij, in hele kleine blokjes
2 tenen knoflook, gesnipperd eetlepel olijfolie
1 eetlepel boter
1 eetlepel olijfolie
peper, zout, nootmuskaat, gedroogde tijm, 2 laurierblaadjes
verse salie
1 blik gepelde tomaten, de tomaten fijngesneden
1 eetlepel balsamico azijn
1 glas zoete wijn (bijvoorbeeld zoete sherry, marsala, madeira)
2 eetlepels tomatenpuree
125 ml slagroom

350 gram pasta, geraspte parmezaanse kaas

Doe de porcini in een klein kommetje en begiet ze met kokend water tot ze net onder staan.
Bak de pancetta in een braadpan zachtjes uit tot het vet eruit begint te lopen. Doe boter en olie in de pan en als de boter gesmolten is, de ui, knoflook en bleekselderij. Fruit deze op heel laag vuur glazig (ca 10 minuten).
Doe het gehakt in de pan en zet het vuur wat hoger. Bak het gehakt een minuut of 5, het losmakend met een vork, tot het niet meer roze is. Doe zout en peper erbij, een snufje gedroogde tijm, 2 laurierblaadjes, de 4 blaadjes verse salie, fijn gesneden.
Haal de porcini uit het weekwater, even uitknijpen (weekwater niet weggooien) en snijd ze in kleine stukjes. Doe de porcini bij het vlees.
Doe de bliktomaten en tomatenpuree in de pan, de wijn, balsamico, en het weekwater van de paddestoelen (voorzichtig uit het kommetje gieten zodat eventueel zand in het kommetje achterblijft).

Zonder deksel, op heel laag vur (eventueel op een vlamverdeler) laten pruttelen. Een uur of 2, minstens. Af en toe roeren, en als er teveel vocht verdampt (en het vlees dreigt aan te branden) een scheutje water erbij doen.

Kook de pasta. Doe de slagroom bij de saus, en proef de saus op zout en peper. Omdat ik heel dol op salie ben, doe ik er nu nog wat verse, fijngesneden salie bij voor een extra salie smaak-injectie. (optie: je kunt ook nog wat salieblaadjes in boter bruin bakken en als garnering voor de pasta gebruiken).

Zorg dat je 4 diepe borden klaar hebt staan, bij voorkeur een beetje voorverwarmd.

Giet de pasta af en roer de saus erdoor. Doe een schep pasta-met-saus in elk bord, strooi daar wat geraspte parmezaan over. Herhaal met scheppen pasta en kaas, tot je de pasta over de borden verdeeld hebt. Strooi over elke porite nog wat kaas en garneer, everntueel, met de gebakken salie blaadjes.

Eten voor Emma: Pasta uit de oven

Pasta met kaas en tomaat uit de oven
Bijgerecht voor 4 personen, hoofdgerecht voor 2 - 3 (met een salade erbij bijvoorbeeld)

200 gram niet te grote pasta
Een stuk of 8 rijpe kerstomaatjes, of 2 gewone tomaten
Boter
250 + 50 ml melk
Een eetlepel bloem
Peper, zout
100 gram geraspte jong belegen kaas
een paar eetlepels paneermeel

Kook de pasta gaar en spoel af onder de kraan zodat het niet gaat plakken.
Verhit de oven voor op 190 C.
Maak de saus: doe een flinke klont boter in een pannetje en zet op middelhoog vuur.


Als het begint te bruisen, doe je de bloem erbij.


Goed roeren met een garde of vork tot je een papje hebt.


Doe dan de 250 ml. melk erbij. Goed roeren zodat je alle klontjes eruit klutst. Laat een paar minuten zachtjes koken, je hebt dan een dunne saus.


Doe er flink zout en peper bij, en bijna alle kaas (hou een handje achter voor de bovenkant). Doe de pasta in een ovenschaal en giet de saus erover, roer een beetje zodat alles goed vermengd is. Leg de gehalveerde kerstomaatjes er bovenop (of de in partjes/plakjes gesneden tomaat), bestrooi met paneermeel, strooi de rest van de kaas erover en leg hier en daar een klontje boter. Giet de 50 ml melk erover. Bak ca. 25 minuten.


Dit is de basis versie, die je kunt opleuken naar behoefte: stukjes ham of salami door de pasta of uitgebakken spekjes, verse kruiden (basilicum), andere kaas (gorgonzola bijvoorbeeld of mozzarella), gebakken champignons, plakjes courgette…..

Zomer op je bord

Nog een heerlijke maaltijd met de Italiaanse buit:


Voor 2 personen
1 kleine aubergine, in hele kleine blokjes gesneden
1 kleine courgette, idem
1 grote rode paprika, geroosterd, ontveld, de zaadlijsten verwijderd en ook in hele kleine blokjes gesneden
1 kleine ui, gesnipperd
2 tenen knoflook, gesnipperd
een scheutje witte wijn
ca. 10 zongerijpte zoete kerstomaatjes, in kwarten gesneden
een snuf gedroogde oregano
een handje verse basilicum
olijfolie, peper, zout, chilivlokjes
geraspte pecorino, om te serveren

Verhit twee eetlepels olijfolie in een koekenpan. Bak eerst op middelhoog vuur de ui en knoflook tot deze zacht zijn. Doe dan de aubergine en courgette erbij, zet het vuur wat hoger en bak, voortdurend omscheppend, tot de groeten zacht is en hier en daar bruin begint te worden. Doe dan de paprika erbij, de oregano, en blus af met de wijn. laat nog een paar minuten doorwarmen.

Kook intussen 175 gram pasta gaar volgens de verpakking. Als de pasta bijna klaar is, de saus zaxchtjes verwarmen ebn de tomaatstukjes erbij doen. Het is belangrijk dat de tomaat alleen maar even meewarmt, en niet stuk kookt. Breng op smaak met zout en peper en wat chilivlokjes.


Schep de pasta door de saus, met de fijngesneden basilicum. verdeel de helft van de pasta over 2 borden, bestrooi met pecorino, verdeel de andere helft erover en bestrooi met nog wat kaas. Druppel er eventueel 8als het geen vetarme week is...) nog een klein beetje van je allerbeste olijfolie over heen.

"Is-er-nog-wat-te-eten-in-huis?"pasta

Weekendje weg, geen boodschappen gedaan, thuis alweer aan het verhuis-klussen geslagen, en ineens is het avond, honger! Gelukkig kan er altijd pasta gemaakt worden.
Mét Chinese kool, maar er is niks Chinees aan dit recept, een ster in de Iets uit Niets categorie. Er was echt niet veel meer in huis dan een halve kool, een bijna verschrompelde tomaat en een kontje Parmezaan. Het eindresultaat was, vond ik, verrukkelijk, maar volgens Dennis verdiende het niet meer dan de waardering 'lekker'. Ach, we kunnen het niet altijd eens zijn. Ik vond het bijzonder genoeg om het recept hier op te schrijven en het zo voor later te bewaren. Goedkoop, voedzaam, vegetarisch, en, naar mijn mening, zalig.



Voor 2 personen
500 gram Chinese kool, fijngesneden
4 tenen knoflook, in dunne plakjes
1 klein ui of flinke sjalot, gesnipperd
1 tomaat, in blokjes (optioneel)
2 eetlepels olijfolie
1 theelepel gedroogde chilivlokken
Peper en zout
Flink veel geraspte parmezaanse kaas
(volkoren) spaghetti voor 2

Doe de olie, knoflook en ui in een braadpan met deksel. Zet op laag vuur en laat, steeds op laag vuur, heel zachtjes bakken. De knoflook mag absoluut niet bruin worden, eigenlijk moet hij zachtjes wegsmelten in de olie. Blijven opletten en steeds roeren. Het duurt ongeveer 10 minuten voor de knoflook zacht is en de olie heerlijk door ui en knoflook gearomatiseerd. Doe de chilivlokken erbij en de kool en tomaat. Zet het vuur iets hoger en bak 5 minuten, omscheppend, tot de kool goed vermengd is met de geurige olie en begint te slinken. Blijf opletten dat het niet echt gaat bakken en bruin wordt. Doe er dan een glaasje water bij (of witte wijn, mocht je dat bij de hand hebben) en draai het vuur weer laag. Laat met het deksel op de pan ca. 15 minuten zachtjes stoven. De kool is dan zacht en gaar. Breng op smaak met peper en zout.
Kook intussen de pasta gaar. Meng de pasta met de kool, roer er nog een paar druppeltjes extra vergine olijfolie door en een paar scheppen Parmezaanse kaas. Serveer met veel extra kaas: de kool en knoflook worden door het zachte stoven erg zoet, en kunnen wel wat zout gebruiken als tegenhanger.

Een reuzetomaat en perfecte pasta

Iedereen heeft het over de slechte zomer, maar zolang ik een paar keer per week mijn bord kan leegeten op het balkon, tussen de bloeiende geraniums, met een uitzicht als dit, hoor je mij niet klagen. Wat aten we daarbij?


Deze schoonheid - ik kreeg hem via via cadeau, en heb geen idee van de herkomst. Maar het was een heerlijke tomaat, sappig en stevig en zoet, en zo groot dat hij in z´n eentje een salade voor twee personen kon zijn.
Een van de lekkerste dingen die je kan doen met een echt goede, zongerijpte tomaat is een tomatensandwich – knapperig brood, dikke klodders echte mayo, grof gemalen peper en zeezout. Met die gedachte maakte ik een mayonaisedressing voor mijn reuzetomaat: 2 lepels mayo, 1 eetlepel karnemelk, een halve eetlepel citroensap. Tomaat in overlappende plakjes op een schaal leggen, rijkelijk met zout en peper bestrooien en de dressing erover gieten. Het allerlekkerst hierbij zou bieslook zijn, maar bij gebrek daaraan strooide ik er wat fijngehakt selderijblad over.



Bleekselderij had ik in de koelkast omdat ik het pastagerecht wilde recreëren wat ik vorige week bij mijn vriend Maarten te eten kreeg. Maarten kan geweldig koken en vooral proeven, hij is één van de meest kritische en analytische eters die ik ken. Als hij uit eten is geweest kan hij me tot in het kleinste specerij-detail navertellen wat hij gegeten heeft. Als hij zelf kookt, maakt hij het liefst zijn succesrecepten die hij zodanig heeft geperfectioneerd, dat ik het allang niet erg meer vind dat hij me vaak hetzelfde voorzet. Integendeel, want als ik bij hem ga eten, weet ik waar ik me op kan verheugen.

Van de week ging het bijna mis, omdat de pasta met ansjovis en kappertjes waar ik de hele dag watertandend van droomde, was vervangen door pasta met bleekselderij en sardientjes! Maar uiteindelijk kwam het goed want dit was zo´n goddelijk lekkere pasta dat ik hem eigenlijk meteen de volgende dag wéér wilde eten. Simpel, snel klaar, en uitermate bevredigend. Een volmaakte harmonie van de vette, zoutige vis, pittige pepers, frisse bleekselderij en stevige pasta.



Pasta met bleekselderij en sardientjes
voor 2 personen

5 dikke stengels bleekselderij, in blokjes
2 tenen knoflook, in niet te kleine stukjes
1-2 verse chilipepers, fijngesneden (Maarten gebruikt er 2, ik kan wat minder hitte hebben en vind 1 genoeg)
2 blikjes sardientjes op olijfolie
sap van een halve citroen
200 gram penne
zout en peper


Giet de olie van de sardientjes in een grote koekenpan. Fruit hierin op niet te hoog vuur de chilipeper, bleekselderij en knoflook. Alles moet zacht worden maar de bleekselderij moet nog wel een beetje beet houden.
Kook intussen de pasta gaar in ruim water met zout. Als de pasta bijna gaar is, de sardientjes en het citroensap bij de bleekselderij doen. De sardientjes in kleine stukken breken en alles goed omscheppen en doorwarmen. Op smaak brengen met zout en peper.
Voor dat je de pasta afgiet, wat kookwater uit de pan scheppen. De afgegoten pasta bij het groente/sardienmengsel in de pan doen, omscheppen en wat van het kookvocht toevoegen zodat je een smeuïg geheel krijgt. Eventueel nog wat fijngehakt selderijblad eroverheen.

Is-het-nog-geen-zomer-pasta

Misschien is het het gure, grijze weer, maar ik heb zin in herfstachtig eten. Paddestoelen, pompoenen, wilde eend en stevige soep. Wordt het nog zomer?

Zaterdag kocht ik op de markt een flessehalspompoen, of butternut squash zoals 'ie in het Engels heet. Het vruchtvlees is altijd zoet en stevig (bij andere pompoenen kan dat nogal eens tegenvallen als je ze hebt opengesneden) en na verhitting wordt het van lichtoranje, bijna fluorescerend intens van kleur. Mijn favoriete manier om hem klaar te maken is roosteren: het overtollig vocht verdampt en je houdt zoet, nootachtig smakend pompoenvlees over. Heerlijk met geitenkaas, in combinatie met zongedroogde tomaten en pijnboompitjes, met krullen Parmezaan, bij lamsvlees, door een spinaziesalade, of dunne plakken ervan op een zelfgemaakte pizza...

Vandaag ging de pompoen door de pasta, in een snel geïmproviseerd gerecht dat per ongeluk heel erg goed lukte. Zo goed dat ik het deel met het blog-universum.

Pasta met pompoen, pancetta en tomaatjes
Voor 2 personen

1 klein flessehalspompoen, geschild en in kleine blokjes gesneden
1 middelgrote ui, in ringen
1 teen knoflook, gesnipperd
50 gram pancetta, in stukjes
½ eetlepel rozemarijnnaaldjes, fijngehakt
8-10 rijpe kerstomaatjes, gehalveerd
½ theelepel chilivlokken
1 theelepel balsamico azijn
Peper, zout, olijfolie
Parmezaanse kaas, geraspt, om te serveren
Eventueel wat fijngehakte peterselie
150 gram pasta

Verhit de oven voor op 200 C. Spreid de pompoenblokjes uit op een bakblik (bekleed met bakpapier) en besprenkel met een beetje olijfolie, en bestrooi met wat zout. Rooster de pompoen in de hete oven tot de blokjes bruine randjes krijgen en zacht zijn, ca. 10-15 minuten. Schuif de pompoenblokjes wat opzij en leg de tomaatjes ernaast. Rooster deze nog een paar minuten: ze moeten net zacht beginnen te worden. Laat afkoelen.

Bak intussen in een grote koekenpan de uienringen in 1 eetlepel olijfolie zachtjes goudbruin. Doe de knoflook en de pancetta erbij en bak nog een paar minuten. Doe de rozemarijn erbij, de azijn, chilivlokken, de pompoen en de tomaatjes. Breng op smaak met zout en peper.



Kook de pasta gaar. Houd bij het afgieten wat kookwater achter en meng dit (een paar eetlepels) samen met het groente/pancetta mengsel door de pasta. Bestrooi eventueel met wat peterselie en serveer met de Parmezaanse kaas.

Het valt me op dat al mijn eten van de laatste dagen bruin/oranje/geel van kleur is. Herfstig, zou je bijna zeggen! Morgen tijd voor iets groens?