Pasteitjes voor Anzj

Ik ken haar niet, maar ze is in maart jarig, ze heeft een leuk foodblog, en ze organiseert deze maand het Nederlandse Foodblogevent. De opdracht: "vul mijn virtuele buffet tafel met heerlijke hapjes voor mijn verjaardagsfeest".

Weinig mensen zijn, denk ik, zo dol op hun verjaardag als ik. Meestal probeer ik er niet minder dan 4 feestmomenten uit te slepen, waaronder dan inderdaad ook een bijeenkomst met heel veel eten voor een man of 20, 30. Genoeg recepten op Alles over Eten die geschikt zijn voor zo'n buffet tafel... Vietnamese Rijstpapierrolletjes bijvoorbeeld. Of dit elegante eenhaps-hapje. Een hartige cake, misschien. Mini-sauzijcenbroodjes, natuurlijk! Een aardappeltortilla is goedkoop en heerlijk. En ik heb er geen recept voor op het blog staan, maar één van mijn persoonlijke buffet favorieten moet ook vermeld worden: gevulde eieren. Iedereen vind ze lekker, en volgende keer doe ik er een schepje van deze geweldige tapenade op.. Genoeg suggesties dus, maar voor dit foodblogevent wilde ik toch iets nieuws maken.

Deze pasteitjes zijn een startpunt, want je kunt ze natuurlijk vullen met wat je maar wilt (eerder maakte ik ze een keer met een vulling van gehakt, munt, rozijnen en pijnboompitten), maar deze vulling verzon ik gisteren.
Het deeg is een genot om mee te werken: zacht en kneedbaar, het krimpt en trekt en brokkelt niet, en door de boter en roomkaas heeft het een volle maar toch niet te machtige smaak. Het is mijn versie van een recept uit Marilyn Tausends boek Cocina de la Familia. Daarin wordt light roomkaas voorgeschreven, en gezien de hoeveelheid boter die er ook in gaat is dat best een goed idee...

Deze hoeveelheid deeg en vulling is voldoende voor ca. 13 pasteitjes gemaakt van een deegcirkel van 10 cm doorsnee. Maar je kunt ze natuurlijk zo groot of klein maken als je zelf wilt, hoewel het voor een buffet-gerecht wel handig is als ze handzaam genoeg zijn om in 2 happen naar binnen te werken.







Pasteitjes met kip en oesterzwammen, voor ca. 13 stuks

deeg
75 gram roomkaas light (Philadelphia of een goedkope nepvariant)
100 gram zachte boter
150 gram bloem
flinke snuf zout

vulling
100 gram oesterzwammen
150 gram kipfilet
1 sjalot
1 teen knoflook
geraspte nootmuskaat
2 flinke handen verse basilicum
2 eetlepels port of Marsala of zoete sherry
1 theelepel piment d'espelette of bij gebrek daaraan, milde paprika poeder
1 ei
scheutje melk
olijfolie
zout, peper



Kneed de roomkaas, boter, bloem en zout door elkaar tot je een soepel deeg hebt. Zet dit ca. 20 minuten in de koelkast.

Verwarm de oven voor op 200 C.

Maak intussen de vulling: Snij oesterzwammen en kip in hele kleine blokjes. Verhit een eetlepel olijfolie in een koekenpan en bak hierin op hoog vuur de paddestoelen 5 minuten. Schep de paddestoelen uit de pan. Verhit nog een eetlepel olijfolie en bak hierin de sjalot en knoflook tot ze zacht zijn. Doe de kip erbij en bak 5 minuten tot de kip bruin en gaar is. Blus af met de zoete wijn, breng op smaak met zout en peper en doe het kipmengsel bij de paddestoelen. Laat afkoelen en meng er dan een mespunt gemalen nootmuskaat door, de piment d'espelette en de op het laatste moment fijn gesneden basilicum.

Klop het ei los met een scheutje melk. Giet ruim de helft van het losgeklopte ei bij de vulling en meng goed.

Rol het deeg uit op een met bloem bestoven werkblad. Steek er cirkels uit en rol de afsnijdsels opnieuw uit. Schep een hoopje vulling op elk cirkeltje deeg en vouw het deeg tot een pasteitje (je kunt kiezen of je de randen omvouwt of met een vork dicht drukt). Leg de pasteitjes op een met bakpapier beklede bakplaat en bestrijk ze met de rest van het losgeklopte ei. Bak ze ca. 15 minuten, of tot ze goudbruin zijn.

Je kunt ze heel goed een dag van tevoren maken en vlak voor het serveren even in de oven oppiepen.

Weakness

What´s your food-weakness? The thing you cannot resist? The thing you have to buy whenever you see it, have to it whenever it´s in the house? Probably you´ll have more than one. And some of them are easier to resist than others.

One of my major, major weaknesses is anything that combines peanut butter and chocolate. But, no, wait. Not just anything that combines peanut butter and chocolate. The main thing to make a PB&C treat absolutely irresistible, is the fact that the peanut butter has to be slightly salty. A sweet piece of candy, consisting of creamy salty nut butter, and chocolate. The chocolate can be anything really, from the sweet and mellow milk variety to intensely dark and bitter. It´s all good, but the nuts Have To Be Salty.



Oh and can I have a piece of this, please?



I´m a big fan of the classic Reese´s cup. When we´re in the US, I always get varieties of Reese´s whenever we have to stop for gas.. it´s one of those ultimate guilty holiday pleasures. Now, unfortunately, some one had to inform me that the Avondmarkt around the corner has started selling about 6 different Reese´s candies.. right next to the check-out.. oh boy.

I had the Nutrageous before and had forgotten I did not like it: too sweet because of the caramel. But, the white Reese´s cup is delicious. Help me.

Eenzame spaghetti

Je bent alleen thuis, je voelt je niet lekker. Niet ziek genoeg om niet te willen eten, niet gezond genoeg om uitgebreid voor jezelf te koken.

Je wilt iets eten wat snel is klaar te maken, niet meer dan 2 pannen vies maakt, iets wat je smaakpapillen en hopelijk jezelf wakker schudt en oppept, en liefst ook nog iets wat je verstopte bijholtes een beetje lucht geeft.

Maar waar je nou precies trek in hebt dat weet je niet.

Je staat in de supermarkt en je legt, onverwacht, 2 biologische varkensbraadworsten in je mandje - naast de honing, sinaasappelsap en megaverpakking zakdoeken.

´s Avonds verandert die impuls aankoop in één van de lekkerste pastagerechten die je in tijden voor jezelf (of iemand anders, trouwens) maakte.

Het bordje spaghetti deed alles wat het moest doen en meer: het was makkelijk, snel, troostrijk, boordevol smaak en pit, en leverde een minimale afwas op.

De volgende dag, nog steeds ziekig, maar niet meer alleen, maakte ik een ingewikkelder versie (met geroosterde broccoli en, behalve worst, gebakken spekjes) en hoewel die heerlijk was, vond ik de basic variant eigenlijk lekkerder. Daarvan dus het recept.



Spaghetti met worst, voor 1 persoon

1 varkensbraadworst, in stukjes gesneden
2 sjalotjes, in partjes
1 teen knoflook, gesnipperd
1/2 theelepel gedroogde salie
1 theelepel chili vlokken
rasp van 1 citroen
75 gram spaghetti
handje versgeraspte pecorino (of parmezaan, maar de pittig zoute pecorino doet het hier heel goed)
wat verse peterselie, gehakt
zout, peper, olijfolie

Kook de pasta in ruim water met zout 2 minuten korter dan op de verpakking staat aangegeven
Verhit een klein beetje olie in een koekenpan en bak hierin op hoog vuur de worst, sjalotjes, salie en knoflook 5 minuten. De stukjes worst moeten een mooi bruin korstje krijgen. Doe er chilivlokken, citroenrasp en peper bij. Schep 200 ml. van het kookvocht uit de pasta pan en doe dit bij de worst. Schep de pasta met een schuimspaan uit de pan en doe ook bij de worst. Laat onder voortdurend roeren nog een minuut of 2 pruttelen, het water zal dan bijna helemaal zijn opgenomen en de pasta is gaar. Als het water te snel verdampt en het er droog uit gaat zien voor de pasta gaar is, nog wat van het kookvocht toevoegen.

Roer de peterselie erdoor en de helft van de kaas. Schep de spaghetti in een diep bord en bestrooi met de rest van de kaas.

Broodje kaas

Dit begroet mij, 3 dagen per week, als ik om half 1 naar de bedrijfskantine ga voor de lunch.

Een boterham met kaas, maar dan de superdeluxe gourmet versie.

Je hoort mij niet klagen....

Super feesttoetje: Trifle

Stel: je krijgt 20 mensen te eten. En met 'eten' bedoel ik een diner, geen borrel met hapjes. Daarvoor maak ik meestal zoiets: koekjes en brownies die ergens op een tafel staan voor iedereen om te pakken.
Nee, 20 mensen aan witgedekte tafels. Mensen die al zo'n 15 jaar, elke februari, op hetzelfde feestje komen. Mensen die verrast moeten worden met wéér een nieuw toetje.

En stel, jij hebt weinig tijd om ingewikkelde taarten in elkaar te gaan draaien. En nog belangrijker: je weet dat je tegen de tijd dat het moment is gekomen om het toetje te serveren, je geen zin meer hebt (en niet nuchter genoeg meer bent) om mooie bordjes op te maken met allerlei indrukwekkende garneringen.



Je kan natuurlijk 10 bakken Ben & Jerry's op tafel zetten met een spuitbus slagroom ernaast. Maar misschien wil je net iets méér. Daarvoor presenteer ik: de trifle.

Cake, fruit, custard en slagroom, alles bij elkaar in een hele grote schaal gegooid, met een gezonde dosis alcohol en een simpele garnering van nootjes. Het klinkt bijna té simpel, maar het mooie van trifle is dat het een schoolvoorbeeld is van "het geheel is meer dan de som der delen". Je maakt hem een paar uur van tevoren, zet hem koel weg, en terwijl jij een lui bad neemt en je mooiste kleren uitzoekt, gebeurt er iets in die schaal.. een geheimzinnig huwelijk van romigheid, zoete fruitigheid, en alcoholische 'bite'. Vlak voor het serveren alleen nog een gigantishe hoeveelheid slagroom kloppen (en zelfs dat zou je van tevoren kunnen doen, maar ik heb niet zulke goede ervaringen met het bewaren van geklopte slagroom - ik vind dat die snel waterig wordt en ook aan smaak verliest).



De trifle ziet er precies één minuut prachtig en indrukwekkend uit. Dan zet je de lepel er in en wordt het een troep. Maar dat kan niemand wat schelen, want de hele tafel is stil gevallen en zit zwijgend dit goddelijke toetje op te lepelen.

Dit recept is genoeg voor 20 personen. Maar trifle is bijzonder vergevingsgezind als het gaat om aantallen en hoeveelheden. Een beetje meer of minder van dit of dat, het maakt allemaal niet zoveel uit.

Trifle voor 20

Voor het fruit:
5 kilo stoofperen
1 1/2 liter water (of meer)
500 ml. witte wijn
250 ml. gembersiroop
400 gram suiker
1 vanillestokje

Breng het water aan de kook met de wijn, suiker, gembersiroop. Splijt het vanillestokje en schraap het merg eruit. Doe stokje en merg bij de suikerstroop. (Voor deze hoeveelheid peer, moet je waarschijlijk net als ik 2 pannen gebruiken tenzij je een enorme pan hebt). Schil de peren, snij het klokhuis eruit en snij ze in kwarten. Doe de kwarten in de zachtjes kokende suikerstroop. Voeg water toe indien nodig ( de peren moeten net onder staan).Knip een cirkel van bakpapier en leg die op de peren zodat ze niet uitdrogen. Laat, met het deksel op de pan, minstens 2 uur heel zachtjes sudderen. Langer kan geen kwaad. Laat afkoelen en doe de peren met hun siroop over in een glazen of aardewerk schaal en zet koud weg (kan dag van tevoren).

Voor de cake:
3 eieren
175 gram zachte boter
175 gram suiker
175 gram bloem
1 theelepel zout
175 gram hazelnoten, geroosterd en fijngemalen
1 1/2 theelepel bakpoeder

Verhit de oven voor op 180 C. Vet een cakevorm in met boter en bestuif met bloem.
Meng de bloem met het zout en het bakpoeder. Meng de boter met de suiker met de mixer tot je een romige massa hebt. Voeg 1 voor 1 de eieren toe. meng deze massa door de droge bestanddelen en meng heel even. Doe de hazelnoten erbij en meng tot je een egaal beslag hebt. Doe het beslag in de vorm en bak 25 minuten of tot een saté prikker er droog uitkomt. Laat de cake afkoelen. (Kan dag van tevoren).

Voor de custard:
10 eidooiers
1 liter volle melk
50 gram suiker
2 volle theelepels maizena
1 vanillestokje

Doe de melk in een grote pan. Splijt het vanillestokje en schraap het merg eruit, doe dit merg bij de melk. Verhit de melk maar laat deze niet koken. Laat op laag vuur ca. 5 minuten zachtjes trekken. Haal het vanillestokje eruit.
Klop de eieren los met de suiker en de maizena. Giet, terwijl je roert met een garde, een paar kopjes van de hete melk bij de eieren. Giet dan dit eiermengsel bij de rest van de melk in de pan, alweer, voortdurend roerend met een garde. Laat de custard op heel laag vuur indikken, het duurt ongeveer 15 minuten. Door de maizena heb je minder kans op schiften, maar als je ongeduldig bent, liggen klontjes toch nog op de loer.
Laat de custard afkoelen en roer af en toe zodat er geen vel opkomt.

Om de trifle samen te stellen:
zoete dessertwijn (ik gebruikte
deze)
50 gram geroosterde, fijngehakte hazelnoten
eventueel gesuikerde gember
2 eetlepels gembersiroop
750 ml. slagroom
3 eetlepels suiker

Giet de peertjes af maar bewaar het pocheervocht. Doe dit vocht met de gembersiroop en 100 ml, dessertwijn in een pan en laat op hoog vuur inkoken tot een donkerrode, stroperige siroop. Laat afkoelen.
Snij de cake in niet te dikke plakken. Bekleed de bodem van een grote glazen schaal met plakjes cake. Besprenkel de cake rijkelijk met dessertwijn. Schep er een deel van de peertjes op en giet daar een deel van de custard over. Herhaal tot cake, peertjes en custard op zijn (eindig met custard). Vergeet niet elke laag cake met wijn te besprenkelen. Zet de trifle koud weg, minimaal 3, maximaal 6 uur. Langer kan maar de cake wordt dan érg zompig.

Vlak voor het serveren de slagroom stijfkloppen met de suiker. Schep de slagroom op de trifle en garneer met nootjes, gember en perensiroop.

Zwarte Olijven Ansjovis Tapenade

Ik weet het: dit ziet er niet uit.

Toch zeg ik: maak het. Maak het vandaag nog! Je kan het een paar dagen bewaren en je zult zien dat je het overal op wilt smeren. Op geroosterde boterhammen, toastjes, op je zachtgekookte eitje, op de gestoomde broccoli. Of, als je net als ik erg houdt van zout/pittig/pikante smaken, dan zul je misschien (net als ik) gewoon af en toe een theelepel erin steken en die genietend oplikken.

Het recept komt uit Paula Wolferts Cooking of Southwest France. Het staat in het hoodstuk "Appetizers & Small Plates" en is daar onderdeel van een verzameling kleine gerechtjes die volgens Wolfert gewoon 'heel lekker snaken bij elkaar': zalm rillettes, een salade van artisjokken en tomaat, gegrild kruidenbrood. De zalm rillettes had ik al vaker gemaakt, maar voor D.'s verjaardag maakte ik voor het eerst het hele assortiment (maar verving de artisjokken door venkel, want al waren er in februari artisjokken te vinden, dan nog zou ik niet voor 20 personen artisjokbodems gaan schoonmaken).

De rillettes waren weer heerlijk (een pond zalm en een pakje boter, dat moet wel lekker worden) maar de ster van het bord was toch voor mij de tapenade. En het moet gezegd dat op een bord, een klein donkerbruin schepje naast de bijna lichtgevend roze zalm en het goudbruine brood en de rood/groene salade, het er ook niet zo onappetijtelijk uitzag als in z'n eentje.

Maar: denk er vooral niet aan om dit te maken met die rubberachtige, zwartgeverfde olijven. Ik gebruikte de Taggia olijven die je tegenwoordig bij Albert Heijn kunt kopen, maar elke goede, pitloze zwarte olijf is geschikt.

180-200 gram zwarte pitloze olijven
1 blikje ansjovis op olijfolie
1 eetlepel Dijon mosterd
1 kleine teen knoflook, fijngesneden
1 eidooier
extra vergine olijfolie

Laat de olijven uitlekken en doe ze in een kom. Spoel de ansjovis af met water, snij in stukjes en doe ze bij de olijven. Doe de knoflook erbij en de mosterd en pureer met de staafmixer.
Doe de dooier erbij en zet de mixer er nog even in. Doe er dan olijfolie bij, één eetlepel tegelijk, en zet na elke eetlepel de mixer er weer even in (als je een vaste hand hebt kun je ook de olie toevoegen tijdens het pureren). Voeg zoveel olie toe tot je een gladde, zachte, maar niet al te vloeibare massa hebt, waarschijnlijk zo'n 5 eetlepels in totaal.

Birthday Dinner, in pictures

Browning 4 kilos of lamb shoulder takes a loooooong time.



Endives ready for roasting



The table shot



why not have a glass of wine while you're whipping a liter of cream?



That´s a lot of cream.



Breakfast the next day looks almost exactly like the first course at the night of the party.



Except when your name is Dennis.

More later.. including recipes for what were my personal favorites of the evening: pear hazelnut trifle, and a very un-photogenic, but truly delicious and very addictive black olive tapenade.

Maandag, Sudderdag

Thuis werken heeft vele voordelen. Elk van die voordelen heeft, natuurlijk, zijn keerzijde.

Je kunt in je oudste spijkerbroek en met rare speldjes in je haar aan je bureau gaan zitten. Niemand ziet je immers.
keerzijde: Niemand ziet je. Jij ziet niemand.

Je kunt je lunchpauze doorbrengen op de sofa, met zoiets en de Mad Men dvd.
keerzijde: Voor je het weet ben je 2 afleveringen verder, heb je zin in whisky, en is er al 80 minuten niets nuttigs uit je handen gekomen.

De keuken en de koelkast zijn heel dichtbij.
keerzijde: Een caffeine overdosis is, anders dan je zou denken, niet bevorderlijk voor de productiviteit.

Je kunt je ongegeneerd uitrekken, gapen zonder een hand voor je mond te houden, tussendoor anti-rsi rekoefeningen doen. Maakt niet uit, niemand ziet je.
keerzijde: Niemand ziet je. Jij ziet niemand. De hele dag niet.

Je kunt je favoriete blogs en je email checken op updates, zo vaak als je maar wilt.
keerzijde: Je kunt je favoriete blogs en je email checken, zo vaak als je maar wilt.

Er is één voordeel waar geen nadelige keerzijde aan zit. Als je thuis werkt (en al helemaal als je bureau, zoals in mijn geval, IN de keuken staat) kun je tijdens je werkdag geweldig slow food klaar maken, zodat je op een gewone doordeweekse avond iets kunt eten wat anders is voorbehouden aan luie zondagen (of aan zeer goede planners - je kunt natuurlijk de ene avond, na de snelle hap, een stoofpot klaarmaken en die de volgende dag na het werk opwarmen. Maar op de een of andere manier heb ik bijna nooit zin om op 1 avond 2 keer te koken.)

Sinds zelfs de ieniemienie Albert Heijn bij mij in de straat vrijwel altijd scharrelvlees in de schappen heeft liggen (en niet alleen tartaartjes, maar ook hele kippen, sudderlappen) hoeft het boodschappen doen voor mijn stoofpotjes ook niet veel tijd te kosten. Tegenwoordig dus: maandag, sudderdag.





Dit gestoofde rundvlees is mild van smaak, maar toch interessant door de gerookte paprika en karwij. Wij aten het met gebakken zuurkool en aardappels gebakken in ganzenvet. Overigens, tip van de zijlijn: wist je dat je magere runderlappen al kunt eten nadat je ze op hoog vuur hebt aangebraden en ze nog roze zijn van binnen? Niet de stukken met veel vet natuurlijk - dat vet heeft echt de lange suddertijd nodig om mals en zacht te worden. Maar als je mooie, magere, licht dooraderde lappen hebt, probeer er dan de volgende keer een stukje van voordat je de vloeistof in de pan doet en gaat stoven. Heerlijk vlees met een goeie beet en een stevige rundersmaak.



Runderstoof met uien, paprikapoeder en karwij
voor 4 personen

800 gram riblappen, in flinke stukken
zout, peper, 4 eetlepels bloem
25 gram boter
4 grote uien, in ringen
2 tenen knoflook, gesnipperd
1 theelepel karwijzaad, fijngewreven in de vijzel
1 eetlepel gerookte paprikapoeder
2 laurierblaadjes
2 dl handwarm water
1 eetlepel witte wijnazijn

Bestrooi het vlees met zout en peper. Haal de stukken door de bloem en braad ze in de boter, op hoog vuur, aan tot ze een mooi bruin korstje hebben. Doe dit in gedeeltes.
Bak de ui en knoflook in het achtergebleven vet op laag vuur 5 minuten tot ze zacht beginnen te worden. Doe het karwijzaad, paprikapoeder, en laurier erbij en bak nog 1 minuut. Doe de azijn en het water erbij en roer de aanbaksels goed los. Doe het vlees weer in de pan en laat heel zachtjes sudderen tot het vlees boterzacht is. Een uurtje of 2 1/2.

Eet met wat je maar wilt: aardappelpuree, rijst. Polenta zou ook heerlijk zijn!

Voordeel van thuis werken> je kunt wel een half uur bezig zijn met het fotograferen van stukjes rundvlees in diverse stadia van bereiding. Keerzijde... je snapt het wel.

Feest voor Dennis, aflevering 2

Familie-lunch: broodje bal, koolsla, monkey muffins. Geslaagd voor alle leeftijden.

Aflevering 3 van Feest voor Dennis wordt de laatste, volgend weekend: diner voor 20. De wijn is in huis, de boodschappenlijstjes gemaakt, de extra tafels en stoelen besteld, en ´savonds in bed maak ik mentale lijstjes: waar zal ik wilde zalm kopen, heb ik 3 of 4 kilo lamsvlees nodig, blikjes Guinness, waar koop ik dat, wanneer maak ik de taart, hoeveel ovenschalen heb ik eigenlijk?

Wordt vervolgd.


Klary´s Koolsla
1 kleine spitskool, fijn gesneden
1 winterwortel, geraspt
75 ml gewone azijn (geen balsamico of azijn met een smaakje, het goedkope spul dit keer)
1 eetlepel suiker
1 theelepel zout
1/5 theelepel selderijzaad
1 teen knoflook, gepeld en geplet
4 eetlepels goede mayonaise
gemalen peper naar smaak
eventueel extra citroensap

Doe de azijn met de suiker, zout, knoflook en selderijzaad in een klein pannetje en breng aan de kook. Even roeren tot de suiker is opgelost. Doe de kool en wortel in een grote kom. Giet de hete azijn erover. Goed doorroeren en 10 minuten laten staan. Dan de mayonaise en de peper erdoor. Proeven of het zuur genoeg is naar je smaak en eventueel nog wat citroensap toevoegen.

Zeker 2 uur laten staan op kamertemperatuur, of een nachtje in de koelkast. Goed omscheppen en de knoflook verwijderen voor het serveren.

Feest voor Dennis, aflevering 1

Je bent een gelukkig man als je vrienden in de buurt hebt wonen die je op je verjaardag onthalen op goddelijk zoet, stinkende kaas en banjospel.

Capsicum Kip

De naam van dit gerecht verzon ik omdat er maar liefst 3 verschillende capsicum ingredienten in verwerkt zijn: verse gele paprika, Turkse rode paprika pasta, en Spaanse gerookte paprikapoeder. Het idee (maar ook niet meer dan dat) van ´kip gestoofd met peulvruchten´ kwam van deze blogpost van de Wednesday Chef, de inspiratie kwam verder van een plotseling verlangen naar kikkererwten.

Wat kan ik er verder over zeggen, dan dat het één van de lekkerste dingen was die ik tijden maakte óf at, en dat ik al na 2 happen dacht: dit wil ik voor anderen maken! - wat toch altijd een soort lakmoesproef is voor de geslaagdheid van een gerecht.



De kip wordt supermals, de kikkererwten zijn aards en nootachtig, en de gerookte paprika geeft het een exotisch en mysterieus accent.

Eet het met bulgur, rijst of brood (je hebt een bedje nodig voor de goddelijke saus).

Capsicum Kip

voor 2 personen
4 flinke kipdrumsticks
1 eetlepel gerookte paprika poeder
1 theelepel gedroogde tijm
1 blik kikkererwten, uitgelekt
1 ui, gesnipperd
1 teen knoflook, gesnipperd
1 kleine gele paprika, in kleine blokjes
1 eetlepel turkse rode paprika pasta
2 dl. lichte kippenbouillon
sap van een halve citroen
peper, zout
olijfolie, boter
een paar handjes verse koriander

Wrijf de drumsticks in met paprikapoeder, tijm en zout.
Verhit een eetlepel boter en een eetlepel olie in een braadpan met deksel. Bak de drumsticks op middelhoog vuur om en om bruin. Neem ze uit de pan. Bak in het achtergebleven vet de knoflook, ui en paprika een paar minuten. Roer de paprika pasta erdoor. Doe de kikkererwten erbij en de bouillon. Roer even door tot de pasta goed is opgelost. Leg de kip er bovenop, Doe het deksel op de pan en stoof op heel laag vuur ca. 35 minuten of tot de kip gaar en botermals is.
(Als de saus erg dun is, de kip uit de pan nemen en op hoog vuur de saus wat inkoken.) Roer het citroensap erdoor en breng op smaak met zout en peper, en strooi er rijkelijk grofgehakte verse koriander over.

Chocodoedels

Oftewel deze, maar dan met 25 gram van de bloem vervangen door cacaopoeder. Geen specerijen in het beslag (wel de kaneelsuiker).

Mmmmmm.

Betere biscuits

Welkom, nieuwe categorie: wat we eten.

De maaltijden die niet opzienbarend genoeg waren om een heel recept aan te wijden, maar die toch vermeldenswaard zijn.. al is het maar voor mijn eigen, persoonlijke eetgeschiedenis.

Vanavond maakte ik een bordje biscuits, en het waren de beste ooit. Het geheim: in plaats van 50 gram boter, heb ik half reuzel half boter gebruikt. Super luchtig, ´vlokkig´ (ja, help me weer. Wat is nou een goeie vertaling voor ´flaky´?), knapperig van buiten, zacht en pluizig van binnen. Erg makkelijk om heel snel veel te veel van te eten, met dikke klodders boter en korreltjes krakend fleur de sel...

Nu moet ik natuurlijk nog een versie met alleen maar reuzel proberen...

Zout & Zoet

Ik ben nooit een groot fan geweest van die alomtegenwoordige combi: geitenkaas met honing. Het frisse, licht-zure van geitenkaas heeft voor mij dat zoete accent niet nodig. Maar blauwe kaas met honing, dat is een ander verhaal.

Laatst had ik een salade gemaakt met tomaatjes en blauwe kaas, en mijn standaarddressing - olie, vrij veel citroensap, want ik hou van zuur. Het was niet te eten en ik begreep maar niet waarom, tot ik me realiseerde dat de zoute, scherpe kaas gewoon een heel ongelukkig huwelijk was met de zure dressing.

Zout en zoet, die houden van elkaar.

Besonders Cremig

Het onwaarschijnlijk calorierijke culinaire hoogtepunt van mijn tripje naar Berlijn moet ik nog documenteren. Het evenement vond niet eens plaats tijdens het bezoek aan Berlijn zelf. Op weg naar het station, voor de reis naar huis, gingen we een supermarkt binnen om wat proviand voor onderweg te kopen, en ik liep even snel langs de koelvitrine met zuivelproducten om te kijken of mijn favoriete Duitse culinaire herinnering daar ook te koop was: Doppelrahmstufe Quark.




Toen ik 20 was en in Hamburg woonde en weinig anders voor mezelf klaarmaakte dan spaghetti met ketchup en roggecrackers met Hüttenkäse, bleef ik dankzij dit goddelijke zuivelproduct op krachten - ik schreef er al eerder over. Het metabolisme van de 20-jarige kon die 40% vet, overgoten met rivieren van goudkleurige honing, nog best verwerken. Vandaag de dag moet daar wat voorzichtiger mee omgesprongen worden, en dus deelde ik, weer terug in Amsterdam, het bakje kwark met Dennis - in plaats van het, zoals vroeger,helemaal in mijn eentje op te lepelen.




Het bakje zag er overigens anders uit dan vroeger (ik herinnerde mij een wit met gouden dekseltje) maar het product was absoluut het Echte Werk.

Het mooie, en dat wil zeggen ook het slechte, van deze tweetrapsvetraket is dat hij net zo romig is als mascarpone (met een vergelijkbaar vetgehalte), maar door het frisse, zurige van de kwark, toch heel licht smaakt en totaal niet dat plakkerige mondgevoel geeft van iets wat volvet is. Verraderlijk dus, en misschien maar goed dat ik me alleen aan deze heerlijkheid kan vergrijpen als ik een keer in Duitsland ben.

Maar o, o, o wat was het lekker.

Kip met Knoedels

"Dat ziet er niet zo lekker uit", zei Dennis toen we aan tafel gingen.

En vervolgens:
"Wat een rare, kauwgumachtige aardappelpuree".
"Dat is geen aardappelpuree, het zijn dumplings."
"O."

.......

"Toch wel lekker."

.......

"Heel lekker, zelfs."
"Ik neem nog wat!"

Ik moet toegeven: als je de foto van de 'chicken & dumplings' bekijkt na de glorieuze geroosterde kip van een dag eerder, is het een zielig en bepaald onaantrekkelijk gerecht. Maar er gaat dan ook weinig boven de aanblik en geur van een vers geroosterd kippetje, dus de vergelijking is niet helemaal eerlijk.

Na het doorlopen van al mijn recepten om de index te maken, vond ik dat we teveel vlug-klaar-maaltijden eten en dat ik te weinig grote stukken vlees, hele beesten en slow-food op tafel zet. Vandaar de sudderlapjes van vorige week, en de geroosterde kip van afgelopen maandag.




Maar ja, dan zit je met zo'n hele kip van anderhalve kilo, en die eten we niet met z'n 2-en in één keer op. (We zouden dat best kunnen, maar we willen het niet). We aten allebei een poot en stukje borst, en toen ik 's avonds het borstvlees en de andere restjes van het karkas had geplukt leverde dat zo'n 350 gram kippenvlees op. Wat daarmee te doen?

Een paar weken geleden had ik op eGullet gelezen over Chicken & Dumplings, een gerecht dat me intrigeerde juist omdat het zo anders is dan recepten die meestal mijn aandacht trekken. Geen chilipepers of interessante specerijen, geen uitgesproken smaken. Wat dan wel? De belofte van ultiem koud-weer-troost-eten. Het soort éénpansgerecht dat iedereen lust, omdat het vertrouwd voelt, en zacht en rond. En naar vroeger. In plaats van dat het scherp en opwekkend smaakt en naar onontgonnen terreinen.




Ik gebruikte zo'n beetje dit recept als leidraad.

En ja, 'knoedels'is een raar woord, maar dat krijg je als je besluit om weer wat meer in het Nederlands te bloggen. Als iemand een betere vertaling weet voor dumplings hoor ik het graag.




Kip met Knoedels
voor 3 personen

ca. 400 gram gaar kippenvlees
1 prei, in ringen
2 winterwortels, in kleine blokjes
2 stengels bleekselderij, in plakjes
2 sjalotjes, gesnipperd
25 gram boter
2 eetlepels bloem
een scheut sherry
40 ml. volle melk
4 dl lichte kippenbouillon
peper, zout, gedroogde tijm, laurierblad
2 eetlepels verse dille, gehakt
2 eetlepels verse peterselie, gehakt

voor de knoedels:
125 gram bloem
1/2 eetlepel bakpoeder
1/2 theelepel zout
125 ml. volle melk
25 gram boter

Smelt de boter in een braadpannetje met deksel. Bak de sjalot en bleekselderij een paar minuten tot ze zacht beginnen te worden. Doe de wortel erbij en bak nog even mee. Bestrooi met de bloem en roer even goed door zodat je geen klontjes krijgt. Blus af met de sherry, doe de melk en bouillon erbij, wat peper, zout en gedroogde tijm, en het laurierblad. laat met het deksel op de pan zachtjes koken tot de wortel zacht is. Doe de kip erbij, en de verse kruiden, en warm deze nog even mee.

Maak pas vlak voor je wil eten het beslag voor de knoedels: doe de boter met de melk in een schaaltje en verwarm dit in de magnetron tot de boter gesmolten is. Het mengsel moet lauwwarm zijn. Meng in een kom de bloem met het bakpoeder en zout. Giet het melkmengsel erbij en meng, zo luchtig mogelijk, tot het geheel een beslag is. Breng de kip in saus aan de kook en zet op een heel zacht vuurtje. Schep hoopjes van eht beslag erop (dat gaat het beste met 2 eetlepels). Doe het deksel op de pan en laat 18 minuten op laag vuur pruttelen. NIET in de pan kijken!

Seriële verslaving

Dit is al weken achter elkaar mijn lunch als ik thuis aan het werk ben. Op dit moment, maandagmiddag 13:15, kan ik me niets lekkerders voorstellen om mijn honger mee te stillen dan een dikke plak stevig brood, besmeerd met sambal badjak, belegd met jong belegen kaas, daar bovenop plakjes zoete overrijpe kerstomaat.. dit alles gegrild tot de kaas begint te bubbelen en de randjes van het brood donkerbruin zijn.. en dan bestrooid met verse bieslook. Het moet dan ook allemaal precies zo, dus niet ineens een andere sambal, of geitenkaas, of zonder bieslook.

Het duurt meestal een week of 3. In het verleden heb ik ook omeletten met halloumi, tosti's met sriracha, roerei met basilicum en piment d´espelette, en (o schande) blikjes unox erwtensoep als lunch-verslaving gehad. Ben benieuwd wat de volgende zal zijn.

Dronken lapjes

 

Eén van de grote voordelen van een dagje thuis werken is dat je smiddags een pan sudderlapjes op het vuur kunt zetten, en vervolgens elk half uur bij wijze van RSI preventie kunt opstaan om in de pan te roeren. Mijn bureau staat in de keuken en zo zat ik urenlang in de heerlijke, bedwelmende geuren van rundvlees dat zachtjes gaarstoofde in bier en mosterd.. . De regen die tegen de ramen zwiepte kon me niets schelen: ik hoefde de deur niet meer uit en was verzekerd van een troostrijk diner.

De wortel en het bier zorgen voor een rijke, vrij zoete saus: gebruik genoeg peper en zout om de smaken in balans te brengen.

Sudderlapjes met wortel en La Trappe
Hoofdgerecht voor 2 personen, met restjes

600 gram sukadelapjes, in grote stukken, op kamertemperatuur
2 eetlepels bloem vermengd met een theelepel zout en een theelepel gemalen zwarte peper, in een diep bord
1 grote ui, gesnipperd
1 grote winterpeen, in niet te kleine stukken gesneden
1 flesje la Trappe Tripel bier
1/2 theelepel gemalen piment
een snufje gedroogde tijm
1 eetlepel grove mosterd
1 eetlepel balsamico azijn
peper en zout
20 gram boter

Wentel de stukken vlees door de gekruide bloem. Verhit de boter in ee grote braadpan en bak hierin in gedeeltes de stukken vlees om en om, op middelhoog vuur, goudbruin.
Neem het vlees uit de pan en bak in het achtergebleven vet de ui en de wortel even aan tot ze beginnen te kleuren. Doe de piment en tijm erbij. Blus af met het bier, doe het vlees terug in de pan en laat op heel laag vuur (gebruik een vlamverdeler) zachtjes sudderen tot het vlees zacht is (mijn lapjes stonden zo'n 2 1/2 uur op). Roer de mosterd en balsamico azijn door de saus en breng op smaak met zout en peper.

Serveer met aardappelpuree of polenta. of snijd een paar aardappels in blokjes en laat deze in de saus garen voor een nóg makkelijker eenpansmaaltijd.