Rood en wild

Rode rijst en wilde rijst zijn allebei heerlijk om lauwwarm of op kamertemperatuur in salades te verwerken, met veel groente en een pittige of zurige dressing die contrasteert met de aardse rijst. Zie bijvoorbeeld hier voor een salade van rode rijst met witlof, nootjes en abrikozen, en hier
voor een wilde rijstsalade met geroosterde broccoli en asperges.

Laatst had ik nog maar een klein restje rode en een klein restje wilde rijst toen ik zo'n salade wilde maken. Nu weet ik dat ze ongeveer dezelfde kooktijd hebben, dus waarom de twee niet gecombineerd? Het werkte goed. Ze hebben een vergelijkbare, maar toch niet helemaal gelijke, noot-achtige smaak. De wilde rijst houdt na het koken een iets taaiere bite. En de combinatie van roodbruine, dikke korrels en lange, dunne, diepbruine korrels ziet er op je bord ook nog eens erg mooi uit.

De licht bittere gegrilde sla past er goed bij. Zo wordt het een verrassend en voedzaam vegetarisch voorgerecht voor 4-5 personen. Als je de sla weglaat is de rijstsalade een mooi bijgerecht bij, bijvoorbeeld, een gebraden kip of (lams)gehaktballetjes.
Ik had toevallig heerlijke belegen schapenkaas in de koelkast, maar je kunt ook een geitenkaas (hard of zacht) of zelfs wat schaafsel Parmezaan gebruiken. Het pittig-zoute van de kaas is er erg lekker bij.



Rode Wilde Rijstsalade

40 gram wilde rijst
40 gram rode rijst
250 gr pompoen, schoongemaakt gewicht, in blokjes
2 flinke rode uien, in partjes
1 volle eetlepel verse tijmblaadjes
2 etlepels olijfolie
1 teen knoflook gekneusd
1 eetlepel japanse sojasaus
1 eetlepel ciderazijn
verbrokkelde geiten- of schapenkaas, of parmezaankrullen
2 little gems
olijfolie
zout & peper
citroensap

Verwarm de oven voor op 200 C. Spreid de pompoen en ui in 1 laag uit op een met bakpapier beklede bakplaat. Bestrooi met zout en peper en druppel er wat olie over.
Was de rijst, doe in een pan met ruim water en wat zout. Breng aan de kook en laat 40-45 minuten zachtjes koken.
Rooster de pompoen en ui ca. 30 minuten of tot de pompoen zacht is en de ui goudbruin en een beetje krokant.
Giet de rijst af, laat goed uitlekken en doe in een kom.
Verwarm in een klein pannetje op laag vuur de 2 eetlepels olijfolie met de tijmblaadjes en de gekneusde teen knoflook, een minuut of 2, tot de knoflook heel geurig is. Verwijder de knoflook en roer de sojasaus en azijn erdoor en breng op smaak met zout en peper. Schep de dressing door de nog warme rijst. Schep dan de pompoen en ui erdoor en laat op kamertemperatuur staan.
Snijd de little gems doormidden en de helften daarna in 3 of 4 partjes. Let op dat je steeds een stukje van het stronkje intact houdt, dan vallen de partjes straks niet uit elkaar. Verhit een grilpan op middelhoog vuur. Bedruppel de sla met wat olie en grill ze dan, een paar minuten per kant.
Bestrooi de sla met wat zeezout en druppel er wat citroensap over. Schep de rijstsalade op een grote schaal en brokkel de kaas erover. Bestrooi eventueel nog met wat extra tijm. Leg de partjes sla ernaast en serveer.

Kikkererwten en rucola

Ja, alweer een variatie op het 'wat kunnen we pureren en tot gebakken koekjes transformeren' thema. Maar in dit geval kun je kant en klare kikkererwten uit blik gebruiken, zodat je niet eerst zelf iets hoeft te koken voor je het pureren kan. Sterker nog, de kikkererwten worden niet gepureerd maar zo'n beetje grof geplet met een vork, voor je de andere ingrediënten erdoor doet. En daarmee wordt dit wel een heel makkelijk doordeweeks hartig koekje.
Maak vooral de frisse yoghurtsaus erbij, erg lekker bij het kerrie-achtige koekje met z'n beetje brokkelige structuur.

voor ca. 10 stuks

1 blik kikkererwten, afgespoeld
4 eetlepels geraspte Parmezaanse kaas
2 eieren
peper, zout
1/2 theelepel chilivlokken
1 theelepel kurkuma
50 gram rucola, heel fijn gesneden
olie om te bakken

saus: yoghurt, vermengd met zout, gemalen komijn, gemalen koriander en een drupje citroensap naar smaak.




Plet de kikkererwten in een diep bord met een vork. Het hoeft geen pasta te worden, maar een soort kleverig brokkelig mengsel.
Meng de kaas, eieren, zout en peper, chilivlokken en kurkuma erdoor, en tenslotte de rucola.
Verhit wat olie in een koekenpan. Schep bergjes van het beslag in de hete olie en bak de koekjes een paar minuten per kant. Bak ze niet te lang, dan wordt de rucola te slap en verliest z'n smaak.
Serveer de koekjes met de yoghurtsaus.

Wat is het?

Ik was ergens te eten uitgenodigd (altijd een heuglijke gebeurtenis, dat er voor me gekookt wordt, en ik op zomaar een doordeweekse avond niks anders hoef te doen dan met een glas wijn in de hand achter over te leunen en te wachten tot er gezegd wordt: het eten is klaar!)
Mijn gastheer haalde met een zwier een springvorm-met-inhoud uit de oven. Ik zag een goudgele korst bestrooid met sesamzaadjes. Er had wel vanalles onder kunnen zitten: appeltaart, prei met spekjes, hele kippenpoten.

"Wat is het?"

"Griekse pastei."

"Waarom is het Grieks?"

"Uhm.... omdat er feta in zit, en oregano?"

Het bleek een groentemengsel van courgette, paprika, aubergine en aardappel, gebonden met ei, op smaak gebracht met feta en oregano. Al etend (een stuk, en nog een stuk, want wat het ook was, het was heerlijk) bedacht ik me dat diezelfde groente, maar dan met basilicum en parmezaan, een Italiaanse pastei hadden opgeleverd. Dille, karwij en roomkaas? een Scandinavische smaak. Verse koriander, komijnzaad en schapenkaas: we zijn in Marokko. Tijm, rozemarijn en Gruyere? Welkom in de Provence.

Het is leuk om te weten wat iets is, maar soms is het leuker om te bedenken wat iets nog meer zou kunnen zijn.



Deze macaronisalade heb ik de afgelopen weken al diverse keren gemaakt, volgens hetzelfde principe. De basis is simpel: gekookte macaroni (of andere kleine pasta) mengen met een mengsel van geroosterde groente. Voor 150 gram macaroni een kleine aubergine, een kleine courgette, een kleine paprika in hele kleine blokjes (ter grootte van een flinke doperwt) omscheppen met wat olie, peper en zout, en die in 1 laag op ene bakplaat roosteren op 200 C tot ze goudbruin zijn. Rooster ook een paar hele, niet schoongemaakte tenen knoflook mee.
Terwijl de groente roostert kun je nadenken over het smaakprofiel van je salade. Klop een dressing van citroensap en goede olijfolie (en prak er straks de uitgeknepen geroosterde knoflook door). Daar kan dan door wat je lekker vindt: verse kruiden, een snuf komijn en/of koriander, kleine stukjes zongedroogde tomaat of olijven, mosterd, een schep cottagecheese misschien.
De macaroni spoel je na het koken af onder de kraan en meng je meteen met de dressing en de warme groente. Eet lauwwarm of op kamertemperatuur.

Warme soep

Een heerlijke maaltijdsoep die warm-goud van kleur is en warm-kruidig smaakt door de combinatie van komijn, koriander, kurkuma en chili.

De kip kun je makkelijk weglaten voor een vegetarische versie, dan zou ik eventueel wat meer kikkererwten of misschien een blikje witte bonen toevoegen.

Soep met kip, kikkererwten en spinazie
Maaltijdsoep voor 2 personen

1 flinke sjalot, gesnipperd
2 tenen knoflook, gesnipperd
1 theelepel gemalen komijn
1 theelepel gemalen koriander
2 theelepels kurkuma
1 theelepel chilivlokken
1 flinke eetlepel paprikapasta of tomatenpuree
2 flinke aardappels, in kleine blokjes
700 ml water
1/2 courgette, in kleine blokjes
1 blik kikkererwten, uitgelekt
150 gram kipfilet, in reepjes
ca. 100 gram spinazie, in reepjes
beetje citroensap
zout en peper
olijfolie

Fruit de ui en knoflook een minuut of 5 in een flinke scheut olijfolie. Voeg de specerijen toe en de paprikapuree en bak dit samen een paar minuten op laag vuur. Doe dan de aardappel erbij en het water. Breng aan de kook en laat 15 minuten zachtjes koken.
Doe de courgette en kip erbij en de kikkererwten. Kook nog 5 minuten. Roer dan de spinazie erdoor en kook nog een paar minuten.
Breng op smaak met zout, peper en citroensap en serveer. Je zou er nog brood bij kunnen geven, maar door de kikkererwten en aardappel is dat niet echt nodig.

Langzame paprika-frittata

Een ondergewaardeerde en te vaak genegeerde goede eigenschap in de keuken (en ach, niet alleen in de keuken natuurlijk, maar laten we ons even daartoe beperken):

Geduld.

Deze paprikareepjes bakten wel een half uur op een heel zacht en geduldig vlammetje. Gemalen koriander en komijn geven er een warme, kruidige, beetje mysterieuze smaak aan (die terugkomt in de komijnekaas) en een beetje azijn brengt al die zachte zoetigheid dan weer in balans. Een heerlijke en net even andere frittata.



Paprika frittata
1 rode paprika, in hele dunne reepjes
1 theelepel gemalen komijnzaad
1 theelepel gemalen koriander
1 eetlepel appelazijn
4 eieren
50 gram belegen komijnekaas, grof geraspt
handje verse koriander, grof gehakt
peper, zout, olijfolie

Bak de paprika minstens 30 minuten in een flinke scheut olijfolie, op een heel zacht vuurtje. Na een minuut of 10 gemalen komijn en koriander, peper en zout erbij doen.
Aan het eind van de baktijd het vuur uitzetten en de azijn erdoor roeren.
Klop de eieren los en meng de paprika, kaas en verse koriander erdoor. Voeg wat zout en peper toe.
Verhit een beetje olie in een kleine koekenpan en bak de frittata 10 minuten, keer hem dan voorzichtig om en bak nog 5 minuten.

Courgette, en....

Ik heb drie mensen laten raden naar het 'geheime', beetje rare ingrediënt in deze courgettesoep.

Pompoen, werd er gezegd, zoete aardappel, knolselderij misschien?

Nee, het is een appel.

De eerste keer was het een toevallig gelukje - ik was courgettesoep aan het maken en wilde hem met aardappel wat meer body geven, bleken de aardappels op te zijn. Maar er lag nog wel een appel in de fruitschaal.
Het was een succes, en sindsdien heb ik 'm nog twee keer gemaakt. Zelf hou ik erg van het frisse, hout-achtige aroma van verse oregano, en dat werd hier het smaakmakend kruid. Maar verse tijm, rozemarijn of salie zouden denk ik ook erg lekker zijn.
De bulgur geeft er een beetje notige bite aan. Alles bij elkaar een makkelijke, gezonde en (natuurlijk vooral) erg lekkere soep.

Wie kan trouwens inmiddels raden wat voor dit jaar mijn goede voornemen was (en is)?



Courgettesoep met appel

2 sjalotjes, gesnipperd
1 courgette, in blokjes
1 niet te zure appel (bv Jona Gold), geschild en in blokjes
500 ml lichte bouillon
1 eetlepel verse oregano, klein gesneden
een handje (volkoren) bulgur
peper, zout
klein scheutje olijfolie
voor de garnering: pompoenpitten en chilivlokken, geroosterd, en nog wat extra oregano

Bak de sjalotjes in de olie op laag vuur tot ze zacht zijn. Voeg de courgette toe en stoof deze met het deksel op de pan een paar minuten.
Doe de bouillon, appel en oregano in de pan. Breng aan de kook en laat ca. 20 minuten zachtjes koken.
Pureer de soep met de staafmixer en zet weer op het vuur. Doe de bulgur erbij en kook nog een minuut of 5 of tot de bulgur zacht en gaar is. Breng op smaak met zout en peper en garneer met de pompoenpitten en nog wat verse oregano.

Koolraapkoekjes

Ach, die arme koolraap.

Toen ik er eerder over schreef was er zelfs iemand die in de comments meldde 'kippenvel' te krijgen van de foto. En nee, dat was geen positief spannend kippenvel, maar gruwend kippenvel. En als ik de knollen op de markt zie liggen, veronachtzaamd in een hoekje, een beetje gerimpeld, vraag ik me altijd af of er nog iemand langs zal komen om ze mee naar huis te nemen. Toch is er zoveel lekkers te doen met de zoete knol (zie bijvoorbeeld hier, hier en hier voor inspirerende koolraap ideeën, en hier) voor de koolraapfrittata van Annemieke.)

Deze koolraapkoekjes zijn een simpele variatie op het 'kook iets pureer het meng er smaakmakers en een bindmiddel zoals ei doorheen en bak er pannenkoekjes van' principe. Toe te passen op zo'n beetje alles wat je koken en pureren kan. De zoetige raap doet het goed met kruidige, frisse rozemarijn, en de kaas geeft er een beetje pit aan.
Ik maakte ze van te voren en warmde ze op in een droge grilpan op matig vuur, en dat ging prima.



Koolraapkoekjes
voor ca. 12 stuks

300 gram koolraap, schoon gewicht, in flinke stukken
1 ei
2 eetlepels (volkoren)bloem
handje geraspte (geiten)kaas (kies een pittige kaas als tegenhanger voor de zoete koolraap)
1 eetlepel rozemarijn, fijngehakt
een beetje versgeraspte nootmuskaat
peper, zout
olie om te bakken



Kook de koolraap gaar in een klein laagje water. Giet af en prak fijn met een vork (het hoeft geen hele gladde puree te zijn, het is lekker als er nog wat stukjes in zitten).
Doe het ei, de bloem, kaas en rozemarijn erbij en flink peper en zout. Meng tot je een stevig mengsel hebt.

Verhit een klein beetje olie in een koekenpan. Schep bergjes van het beslag in de pan en bak een paar minuten op middelhoog vuur tot de onderkant goudbruin is, keer ze dan voorzichtig om (het beste instrument blijft hiervoor toch de kaasschaaf!) en bak nog een paar minuten.

Laat de koekjes even uitlekken op keukenpapier. Serveer warm, of laat afkoelen en warm ze later op. Lekker bij soep of een salade.

De beste wens

Je hebt maar 1 advies, goed voornemen, beste wens nodig voor 2012:

Smile, breathe, and go slowly.

2011 wervelde naar een heftige decembermaand. Nu is de wind gaan liggen. Ik ben glimlachend, diep ademhalend, en met langzame stappen het nieuwe jaar in gewandeld. En wie weet, gaat dat frequentere blogposts, meer kookplezier, meer recepten opleveren...

***********************

Hoe weet je dat je kookinspiratie aan het terugkomen is?

Als je tijdens het kijken naar een best wel spannende film stiekem af en toe dwalende gedachtes hebt over de struiken andijvie in je koelkast en wat je daarmee zou kunnen doen. En als je dan door de regen naar huis loopt en ineens een inspiratieflits krijgt over andijvie en aardappels in een 'soort van soep', met pittige tempeh-croutons.

Het stoven van andijvie is geen nieuw idee. Maar in plaats van de witte bonen uit het recept van Molly Stevens gebruik ik hier blokjes aardappel, waarmee het een gerecht wordt wat een stuk sneller klaar te maken is.. als je om 19:00 doorweekt thuiskomt uit de bioscoop, bijvoorbeeld.

De hoeveelheid water die je toevoegt kun je varieren. Hoe meer water, hoe 'soepiger' het gerecht. Ik had zoveel vocht dat het net aan geschikt was om met een lepel te eten.

De croutons zijn een een pittig, knapperig extraatje met de nootachtige smaak die zo karakteristiek is voor tempeh (en waar ik erg dol op ben), maar natuurlijk prima te vervangen door 'gewone' brood croutons. In dat geval zou ik wat chilivlokken over de soep strooien voor wat extra pit,




'Soep' van andijvie en aardappel met tempeh croutons
Hoofdgerecht voor 2 personen

500 gram andijvie, gewassen en grof gesneden
3 sjalotjes, gesnipperd
2 tenen knoflook, gesnipperd
1/2 paddenstoelen-bouillonblokje
2 flinke aardappels, in blokjes
peper, zout
olijfolie

voor de tempeh:
100 gram tempeh, in kleine blokjes
marinade:
1 eetlepel olijfolie
1/2 eetlepel wijnazijn
1 theelepel chilivlokken
1 theelepel gerookte paprikapoeder
1/2 theelepel gemalen korianderzaad
zout

Fruit de sjalot en knoflook zachtjes aan in een grote pan (niet bruin laten worden), in een flinke scheut olijfolie. Voeg de andijvie handje voor handje toe en laat slinken. Als alle andijvie in de pan, is, peper en zout toevoegen, het halve bouillonblokje, en een scheut water (zie boven).
Laat met het deksel op de pan ca. 10 minuten zachtjes stoven.
Doe de aardappels erbij en eventueel nog wat water en laat nog 10-15 minuten stiven of tot de aardappel gaar is.

Meng intussen alle ingrediënten voor de marinade door elkaar en schep dit door de blokjes tempeh. Laat een kwartiertje staan.
Als de andijvie bijna klaar is: bak de tempeh in een klein beetje olie in een pan met anti-aanbaklaag, op middelhoog vuur, al omscheppend, een minuut of 8.

Serveer de croutons op de andijvie.

Taartjes met bleekselderij en blauwe kaas

Bleekselderij en blauwe kaas is een droomhuwelijk (zie bijvoorbeeld deze geweldige soep). Met het stukje blauwe geitenkaas dat ik meenam van de geitenboerderij in het Amsterdamse bos en een restje bleekselderij uit de groentela maakte ik deze 'iets uit niets' miniquiches. Door het volkorenmeel in de korst zijn ze lekker stevig, de gedroogde tomaat geeft een zoet-zoutig accent. Het is het soort hapje dat je aan niet-vegetariers kunt voorzetten zonder dat ze doorhebben dat ze geen vlees eten. Dat klinkt misschien als een rare karakterisatie, maar voor iemand die steeds minder met vlees kookt, zoals ik, is het soms een uitdaging om carnivore vrienden te eten te geven zonder dat ze het gevoel hebben dat ze iets missen.

Eet ze als avondeten met een groene salade, of geef ze als behoorlijk substantiele borrelhap - goed om voor december in je repertoire te hebben. Je kunt ze prima bewaren tot de volgende dag, geef ze dan een hele korte warmtestoot in de magnetron (niet te lang dan wordt het deeg slap) voor je ze serveert.

Volkorentaartjes met bleekselderij en blauwe kaas
voor ca. 8 stuks

150 gram volkorenmeel
een snuf zout
50 gram koude boter, in blokjes
1 eetl. walnootolie
scheutje koud water
3 stengels bleekselderii, in hele kleine blokjes
1 sjalot
4 zongedroogde tomaten, klein gesneden
1 ei
1 eetlepel creme fraiche
50 gram blauwe kaas, in blokjes
olijfolie
peper, zout




Meng de bloem met het zout. Wrijf de boter erdoor. Meng met de walnootolie en met zoveel koud water tot het deeg vochtig genoeg is om er een samenhangend deeg van te kneden. Druk het deeg tot een platte plak, verpak het in plastic en laat het en uurtje rusten in de koelkast.
Bak de bleekselderij en sjalot samen in een klein beetje olie, op heel laag vuur, tot het zacht is. Roer de zongedroogde tomaat erdoor en blus af met een klein scheutje water. Laat nog even opstaan tot het water verdampt is en de groente zacht. Laat afkoelen, breng op smaak met zout en peper, en meng dan de creme fraiche, het ei en de kaas erdoor.
Verwarm de oven op 190 C. Vet een muffinvorm heel licht in met een olijfolie.
Rol het deeg uit tot een dunne plak (gaat het makkelijkst tussen 2 velletjes plastic). Snij met een glas of koekjessteker rondjes uit het deeg die net groter zijn dan de gaten in de muffinvorm. Leg de rondjes in de muffinvorm.
Verdeel de vulling over de vormpjes. Snij uit de restjes deeg kleine blaadjes en leg die op de vulling. Bestrijk het deeg met losgeklopt ei of een beetje melk (van melk gaat het minder mooi glanzen, maar ik vind het meestal zonde om voor zo'n paar taartjes een heel ei los te kloppen).
Bak ca. 25 minuten, of tot ze goudbruin zijn en de vulling een beetje gesouffleerd is.
Laat even afkoelen voor je ze uit de vormpjes probeert los te halen.

Gegrilde witlof, tofu en kerrieboter

Dit maakte ik na onze wandeling door het mistige herfstbos. Haastig,omdat het om 4 uur smiddags al aardig donker werd, en ik vastbesloten was weer eens iets bij daglicht te fotograferen. Iets waarvan ik bovendien het gevoel had dat het er erg mooi uit zou zien (goudbruin als de herfstbladeren) en het vermoeden kreeg dat het erg lekker zou zijn en dus de moeite van het delen waard.

Ik had gelijk. De zachte, milde tofu in een warm-kruidige, luxueuze kerrieboter, combineert fantastisch met de waterig-bittere, knapperige witlof die door het grillen net hier en daar een donker, zoetig randje krijgt.

Ik beveel dit dus van harte aan zoals-het-is, maar voeg eraan toe dat de tofu in kerrieboter lekker genoeg is om met iets anders te combineren (met gebakken spinazie misschien, of met net geslonken rucola door warme sobanoedels geschept) en dat, als je mijn recept nog verder wil uitkleden, de friszure, licht pittige kerrieboter in z'n eentje ook al heel fijn inzetbaar is. Ik had er wat van over en roerde dat door een pannetje gebakken kool, en terwijl ik dat deed, zag ik een sliertje kerrie-chiliboter op een gepocheerd ei voor me.

Ik heb nu eenmaal een levendige fantasie.



Warme salade van gegrilde witlof, tofu en kerrie-chiliboter
2 personen


25 gram boter
1 eetlepel goede olijfolie
1 flinke theelepel milde kerriepoeder (verse, niet een zakje dat al een jaar in je keukenkastje ligt)
1/2 theelepel chilivlokken, bij voorkeur Turkse pul biber
zout
1 eetlepel citroensap
1 gekneusde teen knoflook
1 theelepel suiker
2 struikjes witlof
300 gram tofu
een handje bruine amandelen
olijfolie om te bakken
verse basilicum of koriander

Maak eerst de kerrieboter zodat de kerrie even tijd heeft zijn smaak te ontvouwen.
Doe de boter, eetlepel olijfolie, chilivlokken, gekneusde teen knoflook, kerriepoeder en een snuf zout in een klein pannetje. Verhit op laag vuur tot de boter gesmolten is en net begint te bruisen. Voeg de suiker en het citroensap toe en laat alles op zo laag mogelijk vuur nog een paar minuten trekken (maar zorg dat het niet gaat bakken). Zet dan het vuur uit.

Snijd de struikjes witlof in kwarten of zessen (afhankelijk van hoe dik ze zijn). Bestrijk ze ligt met olie en bak ze op hoog vuur in een grillpan tot ze bruine randjes hebben maar nog knapperig zijn. Bestrooi ze met zout en peper

Snij de tofu in blokjes en dep deze goed droog tussen velletjes keukenpapier. Verhit een klein scheutje olie in een koekenpan en bak de tofu hierin op hoog vuur goudbruin. Gooi op het laatste moment de amandelen erbij en bak deze even mee. Bestrooi met zout.
Verwarm indien nodig de kerrieboter weer even (de boter moet niet gloeiend heet zijn, maar uiteraard ook niet gestold.) Verwijder de knoflook.

Verdeel de partjes witlof over twee borden. Schep de tofu ernaast. Giet de kerrieboter erover heen (voornamelijk over de tofu) en garneer met de basilicum of koriander.

Zoete aardappel, pinda, kokos

November, soepmaand. Als het buiten grijs en koud is, of, als het buiten zonnig en koud is, wat smaakt er dan lekkerder dan een bord fluweelzachte, romige, licht pittige soep?

Zoete aardappelsoep maak ik wel vaker (zie bijvoorbeeld hier) en meestal met hetzelfde smaakprofiel. Deze week had ik ineens zin in iets heel anders, en roerde een paar eetlepels pindakaas door de gepureerde soep. En toen kon er ook wel een blik kokosmelk door, dacht ik. Het resultaat was verschrikkelijk lekker - romig door de kokosmelk, en met net genoeg pindasmaak om intrigerend te zijn, zonder dat je het gevoel hebt dat je vloeibare pindakaas zit te eten.



Zoete aardappelsoep met pinda en kokos
hoofdgerecht voor 4 personen

1 flinke ui, gesnipperd
2 tenen knoflook, gesnipperd
500 gram zoete aardappel, geschild en in blokjes
250 gram wortel, in blokjes
1 theelepel gemalen korianderzaad
1 theelepel gemalen komijnzaad
1 flinke theelepel sambal oelek
1 flinke eetlepel paprikapuree
750 ml water
1 blik kokosmelk
2 eetlepels pindakaas
2-3 eetlepels appelazijn
1 eetlepel suiker
zout, peper, olie



Verhit een scheut olijfolie in een grote soeppan en bak hierin op laag vuur de ui en knoflook glazig. Doe de aardappel en wortel erbij, koriander- en komijnzaad, en bak dit even mee. Doe dan het water erbij, peper en zout, breng aan de kook en laat een half uur zachtjes koken of tot de aardappel en wortel heel zacht zijn.
Pureer de soep met de staafmixer. Doe de sambal, pindakaas en kokosmelk erbij en laat zachtjes nog 5 minuten koken.
Breng op smaak met de azijn, suiker, en zout en peper. Serveer met croutons en/of geroosterde pompoenpitten. Wat geroosterde fijngehakte pinda's erop gestrooid zou ook lekker zijn.

Groen om op te kauwen

Wat is het toch heerlijk als het weekend langer duurt dan 2 dagen. Gisteren had ik voor het eerst in ik-weet-niet-hoe-lang een maandag vrij, en hoera, het was niet alleen een lege dag, maar ook een echt mooie herfstdag waarop ik kon genieten van een lange wandeling door het Amsterdamse bos - een middag vol vallende blaadjes en gouden herfstzon. En van de gezellige beestenboel op de Geitenboerderij.



De overjarige geitenkaas van de Ridammerhoeve belandde die avond op een salade waar ik erg trots op was. Ik had, al wandelend, bedacht dat ik een salade wilde maken met geschaafde rauwe venkel, granaatappelpitjes en geitenkaas, maar toen ik bij de natuurwinkel verse hele boerenkoolbladeren zag liggen vergat ik mijn venkel acuut.



Het bereidingsproces van deze geroosterde kool is verwant aan de boerenkoolchips. Maar terwijl je voor die chips wil dat elk blaadje kool knisperig knapperig wordt, is dat voor deze salade niet nodig, en kun je dus de hele bups (ca. 400 gram boerenkool) op 1 bakplaat roosteren. Sommige blaadjes worden krokant, sommige krijgen lekkere bruine randjes, sommige worden alleen maar zacht, en alles bij elkaar krijg je een berg heerlijke, notige, een beetje taaiige, ontzettend smaakvolle boerenkool. Het zuur van de granaatappelsiroop, het zoet van de granaatappelpitjes, en het zout van de oude geitenkaas zijn er heerlijk bij.

n.b. een lezer maakte dit en vond het 'te droog'. Het moet zeker niet droog zijn, wees dus vooral royaal met de olijfolie die je erover giet, en masseer deze even goed in de blaadjes met je handen zodat echt alle boerenkoolkrullen een beetje olie krijgen.



Salade van geroosterde boerenkool
voor 2 - 4 personen

400 gram boerenkool (hele bladeren)
een flinke snuf zout
1 theelepel chilivlokken
olijfolie

een paar eetlepels geschaafde oude geiten- of schapenkaas
een paar eetlepels verse granaatappelpitjes
2 eetlepels granaatappelsiroop (Turkse winkel)
4 eetlepels zonnebloem- of pompoenpitten of een mengsel hiervan

Verhit de oven voor op 200 C.
Scheur de kool van de harde nerven, zodat je hapklare stukjes blad hebt. Was deze goed en droog ze dan zo goed mogelijk (bijvoorbeeld eerst in een sla centrifuge en daarna nog in een droge theedoek).
Leg de kool op een met bakpapier beklede bakplaat, strooi er zout en chilivlokken over en giet er ruim olijfolie over. Schep het even om, of beter nog, masseer de olie erin met je handen, zodat alle blaadjes met olie bedekt zijn.

Rooster 15 minuten in de oven, schep halverwege even om.

Rooster de zaden een paar minuten in een droge koekenpan.

Laat de boerenkool als deze klaar is even afkoelen en schep hem dan op een platte schaal. Giet de granaatappelsiroop erover en bestrooi met de zaden, granaatappelpitjes en geitenkaas.
Serveer lauwwarm, hoe meer de kool afkoelt, hoe taaiiger hij wordt.

Welkom, spruitjes!

Ik zag ze een paar weken geleden, tijdens de kleine herfst-hittegolf, al liggen: spruitjes. Maar pas dit weekend, met de vrieskou in de lucht, had ik er zin in.
Maar wat? Stamppot, deze intrigerende salade van rauwe spruitjes, of gewoon lekker geroosterd?
Het werd het laatste, maar dan wel in een frisse, groene, knapperige versie - perfect aan het eind van een weekend waarin er net iets teveel gegeten en gedronken was.

Eet de salade lauwwarm of op kamertemperatuur. Wij aten er bulgurpilaf bij en een gebakken ei, maar de spruitjes zouden ook erg lekker zijn als bijgerecht bij een geroosterd kippetje of een gegrillde biefstuk.

Door de spruitjes in plakjes te snijden in plaats van (zoals in het bovengenoemde recept voor geroosterde spruiten) kwarten of helften, krijg je meer oppervlakte die lekker een beetje kan caramelliseren.



Salade van geroosterde spruitjes met tahoe en avocado

400 gram spruitjes (schoongemaakt gewicht), in plakjes
1 rode paprika, in reepjes
2 eetlepels olijfolie
1 theelepel chilivlokken
zout

250 gram tahoe, in blokjes, gedroogde tussen keukenpapier en bestrooid met peper en zout
klein beetje olijfolie
2 eetlepels pompoen- of zonnebloempitten of een combi
1 rijpe avocado, in blokjes

1 eetlepel ciderazijn
1 eetlepel citroensap
2 eetlepes Dijon mosterd
2 eetlepels olijfolie
peper, zout

Verwarm de oven voor op 200 C.
Schep de spruitjes en paprika om met de olie, chilivlokken, en zout, en spreid ze in 1 laag uit op ene met bakpapier beklede bakplaat. Rooster ze 25 minuten in de oven.

Klop een dressing van de azijn, citroensap, mosterd, olie, peper en zout. Doe de groente als deze gaar is, in een schaal en schep de dressing erdoor terwijl de spruitjes nog warm zijn.

Verhit een klein beetje olie in een koekenpan pan en bak hierin op hoog vuur de tahoe goudbruin. Doe de pompoenpitten erbij en bak die een minuutje mee. Schep de tahoe en de avocado door de spruitjes en schep alles luchtig en voorzichtig om. Proef, misschien heeft het wat extra citroensap nodig.

Snel, heet, lekker

Elke dag moet er groente op tafel staan. Dat klinkt als een nare verplichting, maar dat is het natuurlijk niet. Als ik nadenk over wat ik ga eten dan is de groente vaak de inspiratie voor de rest van het diner. Of ik denk aan de restjes van dit en dat die er nog in de groentela liggen, en probeer daar een nieuw gerecht omheen te verzinnen. Vooral als je veel 'samengesteld' eten kookt (salades, roerbakgerechten, stoofpotten) is het makkelijk om je dagelijkse portie groente daar in te verwerken.

Maar wat doe je met groente als je ze snel, eenvoudig maar lekker wil klaarmaken? Als je al veel tijd hebt gestopt in je vleessaus voor pasta en je er een eenvoudig groente-bijgerecht naast wilt maken? Of iets voor bij de gehaktballen met aardappelpuree? Iets gezonds naast de van kaas druipende quesadilla's?

Ik heb het al vaker verkondigd: soms is simpelweg de bereidingswijze veranderen van iets wat je al heel vaak gegeten hebt, de oplossing voor de momenten waarop je dringend inspiratie nodig hebt. Altijd gekookte bloemkool en broccoli? Je kan ze ook roosteren. Gekookte doperwtjes? Die kunnen ook rauw door een salade. Komkommersla? Stoof de komkommer eens zachtjes in wat boter en witte wijn. Boerenkool alleen voor stamppot? Welnee, je kan er chips van maken. Enzovoort.

Toen ik op Stonesoup las over de Quickest and best method for cooking vegetables wist ik dat dat ook weer zo'n lichtflitsmoment zou zijn. In 8 minuten (en dat is inclusief alle tijd die je nodig hebt om je groente te wassen en te snijden en om de dressing te maken) heb je een verrassend, anders, gezond en licht groentegerecht.

Het smaakprofiel bepaal je grotendeels door de dressing. Jules van Stonesoup maakt een balsamico/miso dressing, ik maakte voor mijn spitskool een dressing met mosterd, wijnazijn en chilivlokken. Maar als je het echt helemaal minimalistisch wilt houden is een beetje zout en peper en een scheutje citroensap ook al erg lekker.



Jules zegt dat dit werkt voor allerlei soorten groente behalve wortelgroente (die niet gaar worden in de korte kooktijd.) Broccoli, paksoi, asperges, courgette, spinazie en boerenkool zijn een paar van haar suggesties. Ik probeerde het gisteren met een halve spitskool, en het was de lekkerste kool die ik in tijden had gegeten.

Wat je nodig hebt is een pan die loeiheet mag worden (dus geen tefalpan of iets anders met een anti-aanbaklaag), met een deksel.

Supersnelle spitskool met mosterddressing
naar het recept van Jules op Stonesoup, die ertoe geinspireerd werd door Heston Blumenthal.

Bijgerecht voor 2 personen

de helft van een flinke spitskool
1 eetlepel olie
zout

voor de dressing:
1 eetlepel grove mosterd
1 eetlepel cider- of witte wijnazijn
peper, zout
1 theelepel chilivlokken
1 eetlepel water
1 eetlepel olijfolie

Zet je pan op het vuur en laat deze bloed- en bloedheet worden.
Snij intussen de kool in grove stukken. Spoel de kool af. Het is niet erg als er nog een beetje water aan zit, als hij maar niet al te nat is.
Giet de olie in de pan. Als het goed is begint deze onmiddellijk te roken. Gooi de kool in de pan, schud even zodat deze gelijkmatig over de bodem verdeeld is, en doe het deksel erop. Time de kookwekker op 2 minuten.

Klop alle ingredienten voor de dressing door elkaar.

Na 2 minuten til je het deksel op. De kool op de bodem is gebakken met bruine randjes, de kool bovenop is aan het gaarstomen. Schep alles om en voeg een klein scheutje water toe. Dit helpt het stoom-effect te vergroten en zorgt ervoor dat alle kool binnen de komende 2 minuten gaar zal worden. Beetje zout erover en deksel weer op de pan, en weer 2 minuten timen.

Je kool is klaar! Schep de groente in een schaal en giet de dressing er over. Eet warm of op kamertemperatuur.

Amaranth pannenkoekjes met romige doperwtenpuree

Het is moeilijk te zeggen waarom je soms in een geweldige kook-flow zit, en soms niet. Laat ik er maar niet teveel over nadenken en gewoon genieten van het feit dat ik de laatste tijd bijna moeiteloos een hoop mooie en lekkere dingen produceer.

Deze pannenkoekjes met doperwten puee waren het resultaat van het combineren van 2 inspiratiebronnen. Op het eGullet topic over 'Making Mexican at Home'ging het over amaranth pancakes, en om een of andere reden riepen die luid en duidelijk 'maak mij!'. Ik had wel eens amaranth klaargemaakt als graan-bijgerecht. Ik vond de smaak heerlijk - licht bitter, beetje grassig - maar de textuur was me te gummi-achtig, een klacht die ik wel vaker heb gelezen als het om amaranth gaat. Er pannenkoekjes van bakken leek dus een ideale oplossing.
Nu moet zo'n koekje wel bedekt worden met iets fris, romigs, koels en zachts. Guacamole zou goed werken. Maar het toeval wilde dat in dezelfde week waarin ik las over de amaranth pannenkoekjes, ik op mijn werk iets heel lekkers at. Eén van de lunch-chefs die dagelijks voor ons kookt is Mirella, de Cooking Yogi. Ik ben altjd blij als zij in de keuken staat, omdat ze onze gezondheid in het oog houdt en niet overal enorme klodders mayonaise doorheen gooit, maar vooral ook omdat ze leuke, nieuwe, originele combinaties bedenkt die me inspireren. (Rijst met kokos, avocado, mango en munt bijvoorbeeld. Ik had het niet kunnen verzinnen, het was heerlijk).



Doperwtenpuree maak ik wel vaker, maar soms valt die een beetje droog en korrelig uit. Mirella's puree wordt romig en zacht door gemalen cashewnoten. Als ik in het Engels zou schrijven, noemde ik dit Peacamole: het heeft de zalvige en vette structuur van een goeie guacamole, maar smaakt lichter, frisser en zomerser.




voor de pannenkoekjes:
100 gram amaranth, licht getoast in een droge koekenpan
300 ml koud water
ca. 20 min koken
2 eieren
flinke eetlepel masa harina of fijn maismeel
oli of ander vet om te bakken (ik bakte ze in reuzel)

Doe de geroosterde amaranth in een pan met het water. Breng aan de kook en laat ca. 20 minuten zachtjes koken. Je krijgt een dikke pap. Laat deze afkoelen en roer de eieren en de masa erdoor.
Bak er in een hete koekenpan kleine pannenkoekjes van (ik had ca. 10 stuks van deze hoeveelheid beslag).

voor de puree
150 gram doperwten (diepvries)
50 gram ongezouten cashews
scheutje olie
scheutje water
munt
limoensap
peper/zout
verkruimelde feta, om te serveren

Spoel de bevroren doperwten af in een vergiet onder de hete kraan tot ze niet meer koud en bevroren aanvoelen. Doe ze met de cashews, een handje fijngesneden munt, en een scheutje olijfolie in de keukenmachine en pureer. Het duurt even voor de noten echt gepureerd zijn in plaats van fijngehakt en ze hun olie beginnen vrij te geven. Voeg eventueel een klein scheutje water toe om de massa een beetje te 'helpen'.

Roer er limoensap, peper en zout naar smaak door. Knoflook uit de pers kan ook (ik eet geen rauwe knoflook, maar het zou hier zeker lekker zijn).

Serveer de pannenkoekjes met een klodder erwtenpuree en wat verkruimelde feta, en nog wat blaadjes verse munt.

Mooi Duo

Ik heb een nieuwe smaakverslaving: blokjes halloumi en tempeh, samen gebakken tot ze bruin en knapperig zijn. Ik kwam dit succesvolle duo op het spoor toen ik ene salade wilde garneren met gebakken halloumi, en ontdekte dat het stukje halloumi wat nog in de koelkast lag, eigenlijk te klein was om het aantal eters te bedienen. In een snelle, lichte paniek greep ik naar iets wat er naast lag, er erg op leek, en waarvan ik dacht: dat merkt niemand. Natuurlijk merkte je het wel, want halloumi smaakt nu eenmaal heel anders dan tempeh, maar wat bleek? De combinatie van zoetige, krokante, nootachtige tempeh met de meer sponzige, zoute en zachte halloumi was geweldig. Op je bord lijken ze sprekend op elkaar, dus weet je nooit precies wat je in je mond stopt, en zo wordt elke hap een smaakverrassing.



Deze salade - met bittere witlof, romige avocado, peperige radijs en zoetzure granaatappelpitjes, is een perfect bedje voor dit spannende duo. Maar je kan het natuurlijk overal overheen strooien. Lekker als koolhydraatloos alternatief voor croutons in soep, lekker door roerei, op gebakken spinazie, door de nasi, ach verzin het zelf, maar probeer het een keer!

Salade met halloumi-tempeh croutons
voor 2 personen

1 flink struikje witlof, in reepjes
1 bosje radijs, radijsjes gewassen en in kwarten
1 rijpe hass avocado, in blokjes
4 eetlepels granaatappelpitjes
een klein handje peterselieblaadjes
olijfolie, citroensap
peper en zout

50 gram halloumi, in kleine blokjes
50 gram tempeh, in kleine blokjes
olie om te bakken




Verdeel alle salade ingrediënten mooi over 2 borden, behalve de granaatappelpitjes.
Klop een dressing van olijfolie, citroensap, peper en zout en giet die over de salade.

Verhit een scheutje olie in een koekenpan, bij voorkeur met anti-aanbaklaag. Bak de halloumi en tempeh al omscheppend op middelhoog vuur een paar minuten, tot de blokjes flink bruin zijn. Laat een minuutje afkoelen, schep dan ever de salade, en garneer met de granaatappel.

Noedels met geroosterde broccoli

Dit was een heerlijk noedelgerecht een het eind van een hele luie middag. Bij elkaar gesprokkeld van wat er nog in de koelkast lag: een stronkje broccoli, een restje ham, en de betrouwbare inhoud van het keukenkastje. De ham is absoluut optioneel - laat hem weg voor een vega-versie, of je kan hem bijvoorbeeld vervangen door blokjes tempeh. De combinatie van noot-achtige geroosterde broccoli met pittige chilibonenpasta, en de geheimzinnig smakende saus was zo goed, dat deze toevalstreffer het nu verdient om gedeeld (en vaker gemaakt) te worden.
Plakjes koele komkommer erbij om de mond tussendoor een beetje te blussen!
De saus is gebaseerd op de saus voor Bang Bang Chicken van Fuchsia Dunlop. Zie hier (scroll naar de comments) voor een mooie opsomming van verschillende versies van deze zalige en verslavende saus.



Noedels met broccoli en geheimzinnige saus
voor 2 personen

300 gram broccoli
150 gram noedels naar keuze
50 gram rauwe ham
2 sjalotjes of 1 kleine ui, in ringen
1 teen knoflook, gesnipperd
1 eetlepel chilibonenpasta
3 lente-uitjes, in stukjes
neutrale olie



saus:
1 eetl. tahin
1 eetl pindakaas (ik gebruikte pinda/cashewnoten pasta, alleen pinda kan ook)
1/2 eetlepel suiker
1 eetlepel sojasaus
1 eetlepel Chinese zwarte azijn
1 eetlepel sesamolie
1 theelepel geroosterde en fijngestampte Szechuan peper
water indien nodig

150 gram noedels naar keuze
2 eetlepels geroosterd sesamzaad

Verwarm de oven voor op 200 C.
Verdeel de broccoli in hele kleine roosjes. Schep ze om met een wat neutrale olie en zout, spreid ze uit op een bakplaat en rooster ze tot ze goudbruin zijn (ca. 20 minuten).
Meng alle ingrediënten voor de saus door elkaar en voeg zoveel water toe tot je een dunne, goed schenkbare saus hebt.

Verhit een eetlepel neutrale olie in een grote koekenpan. Bak de sjalot, knoflook en ham samen 5 minuten. Doe de geroosterde broccoli erbij, de lente-ui, chilibonenpasta en een scheutje water om de pasta wat 'los' te maken.

Kook de noedels gaar volgens de aanwijzingen op de verpakking. Schep de noedels door het broccoli mengsel. Verdeel over 2 kommen. Schep de saus ervoer en bestrooi met de sesamzaadjes.
Serveer met schijfjes koele komkommer.

Zonnige saus voor een grauwe dag

Nee hoor, ik ga het niet over het weer hebben. De kleur van deze saus, die heerlijk was op de gestoomde broccoli maar die net zo lekker zou zijn op spercieboontjes, groene asperges, geroosterde wortel, of zelfs als dipsaus voor gebakken aardappels, was niet het gevolg van de regenstormen die tegen mijn keukenraam kletterden.

Ik had zin in tahinsaus, en moest denken aan dit recept waar sinaasappel door de rode kooltahinsalade gaat. Het inspireerde me om in plaats van citroensap, wat van de bloedsinaasappelsap die ik de koelkast had erdoor te roeren.

Nou vind ik meestal niet dat eten per se mooi moet zijn - als het echt lekker smaakt, mag het best een rare kleur hebben, of er een beetje slordig uit zien. Maar het effect van bruine tahin gemengd met rozerode bloedsinaasappelsap was zo ontzettend onsmakelijk (ik bespaar jullie de associaties die het opriep) dat het zelfs mij te ver ging.

Gered werd ik door de herinnering aan een ander blog: die middag had ik Heidi Swanson's recept voor Sesam Yoghurt pasta salade zitten lezen. Kurkuma! Zonnige gele kurkuma fleurde mijn grijs-grauwe smurrie op tot een warm gouden saus.





Mijn dressing is eigenlijk een erg versimpelde versie van Heidi's recept. Met ook een snufje gemalen komijn voor een aards en rokerig accent. Ik vind het altijd geweldig als ik op deze manier geinspireerd wordt door andere kookschrijvers: dan ben ik er weer eens van overtuigd dat het internet (waar ik vaak genoeg over vloek) op zijn beste momenten mensen, ideeen en creativiteit op een bijzondere manier met elkaar verbindt.

Erg lekker op de broccoli, met geroosterde zaadjes erover voor een beetje knapperigheid.





Gouden tahinsaus voor gestoomde groente

2 eetlepels los geroerde tahin
2 eetlepels yoghurt
2 eetlepels (bloed) sinaasappelsap
een flinke mespunt kurkuma
ruim zout
een snufje gemalen komijn
versgemalen zwarte peper
(niet te koud) water

Roer alles behalve het water door elkaar. Voeg dan voorzichtig zoveel water toe tot je een saus hebt met de consistentie van vanillevla. Proef op zout en serveer met groente.