Lijstje

Ach, het mag nog best, een lijstje met 'een paar van de lekkerste dingen' van 2011.

Het was qua eten een bijzonder veelzijdig jaar - geen wonder, als je in 49 diners de hele aardbol omcirkelt. En ik moet toegeven dat we zowel op die prachtige reis, als ook weer thuis - gewoon in Amsterdam - zoveel heerlijks gegeten hebben dat elk lijstje met hoogtepunten eigenlijk volstrekt willekeurig zou zijn. Maar goed, bij het doorbladeren van het fotoarchief van 2011 waren dit een paar foto's die een levendige culinaire herinnering opriepen:

De meest volmaakte cocktail, geheel naar mijn smaakvoorkeuren samengesteld, in New Orleans. Geen idee wat er in zat, maar ik werd er erg gelukkig van.


In Tokio: Custard met de smaak van geroosterde boekweit thee. Klinkt raar, maar was 1 van de lekkerste zoete dingen die ik ooit at.


Truffelpatat met truffelmayonaise bij Willi's Wine Bar in Santa Rosa, Californie. Die hoef ik niet uit te leggen toch?


Hollandse kapucijners, kraakvers.

En alle wereldreizen ten spijt, soms is niks zo lekker als een perfecte omelet op een grijze herfstmiddag.

2012 wordt misschien niet zo culinair exotisch als 2011, maar hopelijk wel net zo smakelijk, origineel, spannend en gelukkig-makend!

Bitter

bitter woman ipa, gedronken in april 2011 bij Topolobampo in Chicago


De eerste werkweek van 2012 zit er weer op.

Het viel best mee.

Nu een bitter biertje om het weekend in te luiden....

Landen

Landen is niet makkelijk. Het vliegtuig raakt de grond, maar je voeten zijn nog ergens anders. Zeven weken lang door de wereld zeilen met een koffer, een laptop, een kindle en een portemonee: hoe simpel kan het leven zijn?

Dan moet je de vragen gaan beantwoorden: "Hoe was het?" "Heb je een leuke vakantie gehad?" en je weet eigenlijk niet wat je moet zeggen. Het antwoord zou heel kort kunnen zijn: "Ja, het was leuk," of heel lang (zo lang dat het zelfs niet in een blogpost past). Wat wil je weten? De aanval van de blues op dag 13? het intense geluksgevoel op dag 29? de goede voornemens op dag 7? de lekkerste patat op dag 16? de kater van dag 27? zeg het maar. Ik kan over elke dag een verhaal vertellen, en dat verhaal kan gaan over eten en drinken, over heimwee, over loskomen, over creatieve gedachtes, over Japan, over Amerika, over de verschillen tussen Japan en Amerika, over vriendschap en liefde en alles ertussen in.

Zeg het maar.

Ach nee. Dit is een eetblog tenslotte. De mensen zitten daar allemaal niet op te wachten. Nieuwe recepten willen ze, eet-mijmeringen, foto's van hoe lekker je ook in Amsterdam uit eten kunt gaan.

Maar zoals ik al zei, landen is niet eenvoudig. Het lijkt alsof alles meteen weer normaal en volgens plan gaat, maar er is een onderstroom, die doet vermoeden dat er toch iets anders is dan 2 maanden geleden. Is het omdat de wereld hier gewoon ook is doorgedraaid? Of zijn wij veranderd? Of duurt 'weer wennen' gewoon langer dan je denkt?


Ze komen er wel weer, de eetfoto's. Dat ik weinig zin heb om te koken en al helemaal niet om te experimenteren vond ik eerst een beetje raar. Zeven weken uit eten, en dan niet de kriebels om weer achter het fornuis te gaan staan? Nu denk ik dat het komt omdat het 'moeten wennen' ervoor zorgt dat ik gewoon heel veel oude vertrouwde en gewone dingen wil doen. Naar het cafe waar ik gemist werd, naar de pizzeria waar ik altijd gelukkig ben. En thuis gewoon een ei bakken of een bordje doodsimpele spaghetti in elkaar draaien.

Het creatieve enthousiasme zal wel weer terugkomen (hoop ik), en intussen probeer ik mezelf de tijd te geven om weer te landen, hier, in dit mooie leven.

Meer

Mijn weekje nrc.next is verlengd, dus ook de komende tijd kun je daar mijn stukjes lezen, in de krant of online. Ik zal geen foto's van de gerechten meer op Alles over Eten zetten, in plaats daarvan ga ik verder met het 'vakantiefoto's uit het archief' projectje. Nu ik zelf steeds meer zin in vakantie krijg is het heerlijk om mijn backup schijf door te spitten op zoek naar mooie eetherinneringen.

Vandaag geen eetherinnering, maar de tomaten die ik op de boerenmarkt kocht. Straks gaan ze in een salade met kikkererwten, veel basilicum, en blokjes gebakken halloumi. Haast jammer dat ik niet nog een paar dagen tegen ze aan mag kijken.

Antwerpen, december 2008

Belgische jenever in jenever café De Vagant in Antwerpen.

foto: Mara T.

Philadelphia, 2009

Cocktails en eten bij The Oyster House in Philadelphia: Fried oysters & chicken salad; mussels with jalapanos, chorizo, cilantro & lime; shoestring fries

Italië, de Marken, 2007

Het plein van Ascoli Piceno.


Een Anisetta Meletti cocktail op het terras van het fameuze Caffè Meletti

London, 2010

Vanuit Londen, een dagtochtje naar Seasalter, om te lunchen bij The Sportsman.


Sodabread, makreel, mierikswortel, appeljelly.


Custard tart en rabarber ijs.

British Columbia, 2006

Wijngaarden in de Naramata Bench, bij Penticton, British Columbia, Canada



Wijnproeven bij een Fruit Winery, Elephant Island Winery, waar de wijn gemaakt wordt van al het fruit behalve druiven: appelwijn, kersenwijn, abrikozenwijn...
Met een stukje lokale blauwe kaas, Poplar Grove Tiger Blue.

Pfalz, 2005

De Moezel bij Bernkastel Kues.


Zuurkool, worst en Saumagen. Klinkt niet als iets wat je op een zonnige augustusdag wilt eten. Maar we waren op wandelvakantie in de Pfalz, en na dagtochten van een uur of 6, 7, ging zo´n bord eten er heel goed in. De heerlijke Duitse wijn en het witbier ook.