Kippensoep, maar dan echt, en snel een beetje

Nadat het verlangen naar kippensoep noodgewongen omgezet werd in gehaktballen, bleef er iets knagen. Een nieuwe poging dus. Wat wilde ik maken? Iets heel simpels: kippensoep met prei, groene kool en kastanjechampignons. Bij de Dirk vd Broek - geen scharrelkippenbouten. Bij de Deen - geen scharrelkippenbouten. Bij de Albert Heijn - wel scharrelkippenbouten, maar: geen prei, geen groene kool, geen kastanjechampignons.

Waarom is het voor Amsterdamse supermarkten zo moeilijk om een normaal (nou ja, wat ik dan normaal noem) assortiment in huis te hebben wat dan ook nog eens op gezette tijden wordt aangevuld, zodat de mensen die om 6 uur even een boodschap komen doen gewoon alles kunnen vinden wat ze nodig hebben? En o ja, de schappen met kant en klaar maaltijden zijn nóóit leeg om 6 uur.

Maar goed, we gaan niet klagen, we gaan creatief zijn, en kippensoep maken met wat er wel is. Spitskool, shii-take paddestoelen, lente-ui. De soep krijgt er een heel licht oosters tintje door, maar pittig is hij niet (mocht je dat wel willen, roer dan aan tafel een schep sambal door).




Kippensoep, maaltijdsoep voor 2
2 scharrelkippenbouten
1 sjalotje, in kwarten
1 winterpeen, in grote stukken
een paar takjes peterselie

100 gram spitskool, fijngesneden
1 sjalotje, gesnipperd
100 gram shi-take, in plakjes
4 lente-uitjes, in ringetjes
100 gram chinese eiermie
1 theelepel fijngehakte gember
2 eetlepels lichte sojasaus
1 ei
peper, zout
sesamolie
zonnebloemolie

Snijd de kippenbouten doormidden en doe ze in een pan. Giet er 1 liter koud water bij. Doe de in kwarten gesneden sjalot, de wortel en peterselie erbij, peper en zout. Breng aan de kook en laat dan ca. 30 minuten zachtjes koken.
Schep de wortel, peterselie en sjalot uit de pan en gooi weg. Neem de stukken kip uit de pan en laat ze afkoelen.
Als ze koud genoeg zijn om vast te pakken, haal je het vel eraf. Pluk het vlees van de botten en snijd het in flinke stukken. Doe deze terug in de bouillon, samen met de gember en soja saus.

De kool, het gesnipperde sjalotje en de paddestoelen wil je nu nog zo'n 10 minuten koken in de bouillon. Kijk hoe lang de noedels moeten garen en wanneer je deze er dus bij moet doen. Op het laatste moment de lente-ui nog even meewarmen.

Als de noedels gaar zijn, het vuur uitdraaien en de soep nog even laten staan. (Noedelsoep is één van de gerechten waarbij, voor mij, de pasta absoluut niet al dente mag zijn. Ik vind het dan juist heerlijk als de noedels heel zacht worden en zich helemaal volzuigen met de bouillon. Maar als je daar anders over denkt, kun je de soep ook meteen serveren...)

Garneer met reepjes omelet: 1 ei loskloppen met een scheutje sojasaus, een scheutje koud water, en een paar druppels sesamolie. In een hete koekenpan in wat zonnebloemolie hier snel een dunne omelet van bakken. Deze in reepjes snijden.

Aan tafel nog wat sesamolie eroverheen druppelen en indien gewenst, sambal erbij serveren.

Herinnering

Ik mis de vakantie.

Soepgevoel, maar dan anders

Als je op zoek bent naar iets wat er fantastisch uit ziet, dan is dit niet het recept voor jou.

Als je op zoek bent naar een kleurijk, pittig, pikant gerecht, eten dat je smaakpapillen wakker kust uit hun herfstslaap.. dan is dit niet het recept voor jou.

Maar als je op zoek bent naar het het perfecte eten voor een koude, gure doordeweekse avond, als je thuis komt na een fietstocht van een half uur door wind en regen, en als je dringend behoefte hebt aan iets wat warm is en troostrijk en zacht en mild.. blijf dan verder lezen.

Eigenlijk wilde ik kippensoep maken, maar de supermarkt waar ik na het werk mijn one stop shopping wilde doen had geen biologische kippenbouten. (Die soep staat nu voor vanavond op het menu, want als ik eenmaal kippensoep in mijn hoofd heb, moet hij er komen ook). Wat dan? Biologisch half om half gehakt was in de aanbieding. Maar ik wist dat ik geen pittige, gebraden balletjes wilde maken (zoiets als deze bijvoorbeeld). Eigenlijk wilde ik het gevoel van kippensoep, een warmte die zacht is in plaats van scherp, een smaak die je misschien ouderwets zou kunnen noemen (een smaak zonder knoflook, pepers, buitenissige specerijen).. dat alles wilde ik transponeren naar gehaktballen.

Door de balletjes te pocheren in plaats van te bakken, en het pocheervocht te gebruiken voor een bulgurpilav, krijg je iets wat heemaal niet op soep lijkt en toch weer wel. De balletjes zijn mild op smaak gebracht met verse kruiden, met net een klein beetje frisse pit van verse citroenrasp, en blijven door het pocheren heerlijk sappig. Bovendoen komt er aan dit gerecht geen druppel olie of boter te pas (tenzij je, net als ik, aan het eind een beetje goede olijfolie erover heen giet).
We aten er gebakken spinazie bij. Snijbiet, gestoomde broccoli of roergebakken groene kool zou ook lekker zijn, of en tomatensalade, mocht je dit willen maken in tomatentijd.




Bulgur pilav met kruidengehaktballetjes
voor 2 personen

300 gram half om half gehakt
1 eetlepel Turkse rode peperpasta (de zoete, niet de pittige variant)
verse peterselie, dille en munt, van elk een handje, fijngehakt
rasp van een halve citroen
1 ei
peper en zout
500 ml. licht kippen- of groentebouillon
150 gram grove bulgur
3 lenteuitjes, in ringetjes
2 eetlepels pijnboompitten, geroosterd
wat verse dille, om te garneren
beetje goede olijfolie (optioneel)

Breng de bouillon aan de kook in een klein pan.
Meng het gehakt met het ei, de kruiden, citroenrasp, peperpasta, peper en zout. Draai er balletjes van ter grootte van een flinke walnoot. Laat de balletjes in de bouillon zakken. Houd het vocht tegen de kook aan en pocheer de balletjes ca. 10 minuten. Neem ze uit de bouillon en hou ze warm in een afgedekte kom.
Giet het kookvocht in een maatbeker en doe 250 ml ervan terug in de pan (gooi de rest weg of bewaar voor iets anders, soep bijvoorbeeld). Breng aan de kook, doe de bulgur erbij en de lenteui, en laat met het deksel op de pan ca. 10 minuten zachtjes koken. Dan zou al het vocht geabsorbeerd moeten zijn, is dat niet zo, giet het dan af.

Leg de balletjes op de bulgur, en laat met het deksel op de pan van het vuur af nog een minuut of 10 staan.

Bestrooi met de pijnboompitten en verse dille, en druppel er eventueel wat olijfolie overheen.

Geluk is een vergeten sigaar

Ken je dat? Je geeft een feest of etentje, en als de gasten weg zijn ontdek je ergens - in de koelkast, vriezer of in een hoekje van het aanrecht - eten wat je vergeten bent te serveren. Ik heb het zelf vaak meegemaakt op feestjes van anderen: voorraden kaas en worst die je in de koelkast ziet liggen als je jezelf een glas witte wijn inschenkt, die maar niet op tafel komen en die als je vertrekt, (als één van de laatste gasten, want ja, ik moet het bekennen, ik ben een plakker) nog stééds niet op tafel zijn gekomen. Natuurlijk weet je dan niet zeker waarom zo'n stuk geweldige rauwmelkse Camembert verstopt blijft. De gastheer kan de kaas echt vergeten zijn, maar het is ook best mogelijk dat hij op het laatste moment besluit dat hij zijn gasten zoiets lekkers niet waard acht, en dat hij liever morgen zelf die Camembert aansnijdt, na het opruimen en afwassen, lekker bij de staartjes rode wijn...

Hoe dan ook, ken je dat, vergeten eten?

Om eerlijk te zijn, ik ken het eigenlijk niet. Ik weet te allen tijden precies wat er in mijn koelkast en vriezer ligt, ook de meer beschamende zaken - het pak melk dat al 3 dagen over datum is, de halve Chinese kool die zijn beste tijd gehad heeft. En als ik mensen uitnodig, en het menu bedenk, dan heb ik heel nauwkeurig in mijn hoofd wat ze krijgen, wanneer, en hoeveel. En als mensen daarvan af willen wijken, en de sla voor het hoofdgerecht willen eten terwijl ik bedacht heb dat de sla de perfecte verbinding is tussen hoofdgerecht en toetje, dan word ik nerveus, en als een echte control freak krijg ik het benauwd.

Maar er is voor alles een eerste keer en soms zie je jezelf van gebaande paden afwijken en ontdek je dat de wereld niet vergaat als je alles eens een keer helemaal anders doet...



En zo kwam het dat we vrijdag gasten hadden waarmee we alle etentjes-wetten op z'n kop zetten, omdat er andere dingen belangrijker waren - praten, elkaar leren kennen. En zo kwam het dat we om 8 uur aan de brownies begonnen en dat de soep pas na middernacht op tafel stond. En zo kwam het dat de lamsvlees pasteitjes (sigara), bedoeld om bij de soep te eten, nog in de vriezer lagen toen de gasten allang weer naar huis waren.

Erg? Welnee. Zaterdagavond werden ze alsnog gebakken, en gegeten bij het restje auberginesoep. En ze waren heerlijk, ik kon mezelf feliciteren dat soep en sigara inderdaad een fantastische match waren precies zoals ik me dat had voorgesteld. En door een wonderlijk toeval weet ik ook nog hoe ik ze gemaakt heb, zodat ze geen toevalstreffer hoeven te blijven maar nog eens op herhaling kunnen.

Voor onszelf, of misschien een volgende keer, om te delen met anderen.



Lamsvlees sigara, voor 10-12 stuks

10-12 vellen filodeeg, ontdooid
200 gram lamsgehakt
een klein uitje, gesnipperd
1 teen knoflook, gesnipperd
ee eetlepel pijnboompitten
een eetlepel rozijnen of krenten
een snuf kaneel
een snuf chilivlokken
een eetlepel verse dille, fijngehakt
een scheutje ketchup
1 ei
olijfolie
zout en peper

Pak het filodeeg niet uit, als je het aan de lucht blootstelt droogt het meteen uit. Haal het pas uit de verpakking als je klaar bent om de pasteitjes te vullen.

Verhit een klein scheutje olijfolie in een koekenpan. Bak hierin de ui en knoflook glazig, doe dan het gehakt erbij en bak dit rul tot het niet meer roze is. Doe de pijnboompitten, krenten, kaneel en chilivlokken, en wat zout en peper erbij en bak alles nog even tot het gehakt gaar is.
Doe in een kom en laat afkoelen. meng dan de verse dille, de ketchup en het ei erdoor.

Leg steeds 1 vel filodeeg op je werkblad, met de korte kant naar je toe (houd de rest onder een vochtige theedoek) en bestrijk dit met olijfolie. Schep een bergje vulling op het deeg, aan de onderkant, en vorm de vulling tot een soort worstje. Begin dan te rollen. Als je halverwege het vel filo bent vouw je de zijkanten naar binnen, en ga dan door met rollen tot je een lange, dunne sigaar hebt. (Zoals altijd met dit soort aanwijzingen: de beschrijving klinkt nodeloos ingewikkeld, maar als je het doet, wijst het zich vanzelf).
Maak zo de rest van de sigaren, tot je vulling op is.

Je kunt ze nu meteen bakken (ca. 25 minuten op 200 C), bestrijk ze eerst met wat olie en bestrooi eventueel met wat sesamzaad. Je kunt ze ook heel goed invriezen. Vries ze los in (dwz zorg dat ze elkaar niet raken tot ze helemaal bevroren zijn, daarna kun je ze overdoen in een diepvrieszak). Bak ze bevroren in een voorverwarmde oven, dat duurt dan ca. 35-40 minuten.

Serveer ze op een salade, eventueel met een dipsaus van 2 eetlepels yoghurt, 1 eetlepel tahin, zout, sap van een halve citroen, en genoeg water (1-2 eetlepels) tot je een dunne gladde saus hebt.

Wordt er nog gegeten?

Zeker wel. Er wordt alleen niet over geschreven.



Highlights van de afgelopen week:
een restje suddervles, opgebakken met heel veel knoflook en heel veel verse rozemarijn, werd een fantastische pastasaus.

de lekkerste puree sinds tijden: kook een knoflookteentje mee met 4 flinke aardappels, en pureer ze als ze gaar zijn met een grote schep grove mosterd, een scheutje melk, en een paar eetlepels creme fraiche (de light versie, in mijn geval, maar dat hoeft natuurlijk niet), en roer er tenslotte een in blokjes gesneden tomaat door. We aten de puree bij gebakken scholletjes maar hij was zo lekker, dat ik er met liefde gewoon een hele bak van had opgegeten als avondmaal.


favoriete stamppot: spruitjesstamppot met gehaktballetjes en rode uien mosterdjus...

niets zo leuk als je eigen blog als recepten database gebruiken: ik maakte een nieuwe versie van de aubergine soep, dit keer met rode linzen in plaats van gele spliterwten.

Er was ook middelmatig eten: eetcafé pasta met zaagsel-achtige Parmezaan, een teleurstellende pizza - maar in beide gevallen maakte het tafelgezelschap alles goed, wat maar weer bewijst dat eten niet het allerbelangrijkste is.

Dat is dan misschien gelijk het antwoord op de vraag, waarom Alles over Eten verwaarloosd wordt. Ik kook, eet en geniet, maar het eten en het nadenken over eten nemen even niet de allesbepalende en allesoverheersende plaats in mijn leven in...

geduld.

The Lucky Ones

This is a first: reporting about a Vegetarian Duck dinner while VDucks main chef and blogger is far far away.. We were fortunate enough to get an invitation from the lovely Miss Duck, who cooked and sliced and chopped and folded and hosted an entirely Vietnamese dinner party.



Here's what we had:
goi cuon - fresh basil spring rolls with nuoc cham and hoisin
banh xep chay - yellow lentil and caramelized onion dumplings with scallion oil and spicy soy sauce
canh chua tom - sour shrimp soup
banh khoai mi - cassava and coconut cake
kem choui - banana coconut peanut ice





The Goi Cuon and the soup were my favorites last night (both so fresh and vibrant and spicy), but as I'm looking at the pictures this morning, it's the dumplings that make my mouth water. I also thought that the scallion oil was genius - I have a low tolerance for raw scallions (or any raw member from the allium family, really) and with this method, you still get some freshness and crunch, but not the acrid harshness that I hate about raw onions. Note to self: must steam me some dumplings... soon.

Laat er zoetheid zijn

Vorige week had ik zo'n dag waarop er gebakken moest worden. 's Ochtends werd het scherm van mijn computer zwart (de laptop is nog steeds herstellende, de laatste berichten zijn hoopgevend, maar ik typ dit nog vanaf het minilaptopje). Vervolgens ging iets, waar ik me erg op verheugd had, niet door. En er was nog iets, iets wat niet leuk was, maar dat ben ik vergeten.. vermoedelijk door de succesvolle baktherapie die ik die middag maar op mezelf toepaste.

Voor bak-noodgevallen ben ik een groot fan van Nigella Lawson's cupcakes - ze zijn simpel, meestal heb ik alles wat erin moet (zelfrijzend bakmeel, eieren, boter en suiker) wel in huis, en ze zijn een mooi canvas voor je eigen creativiteit. Ik vond een restje witte chocolade en een sinaasappel, dus werden het witte chocolade sinaasappel cupcakes.

Het fijne aan cupcakes is dat je meteen afgepaste porties hebt, geen gedoe met snijden en verdelen. En anders dan met koekjes, die me eigenlijk altijd teveel werk zijn omdat je meerdere ladingen moet bakken maar in die tussentijd niks anders kan doen, maak je in één keer de hele hoeveelheid in een grote muffinpan. 12 cakjes, ik at er 1, Dennis at er 1, en de andere 10 nam ik mee naar mijn werk waar ze verslonden werden (nog een groot voordeel van cupcakes: anders dan muffins en veel koekjes, zijn ze de volgende dag nog even lekker).

Ik vond ze achteraf ietsje te zoet, vermoedelijk door de witte chocola. Als ik ze nog eens zou maken zou ik de hoeveelheid suiker denk ik terugbrengen tot 100 gram.



Witte chocolade sinaasappel cupcakes
(met dank aan Nigella voor het basisrecept)
12 stuks

125 gram zachte boter
125 gram suiker
2 eieren
125 gram zelfrijzend bakmeel
2 eetlepels gemalen amandelen
een snuf zout
sap en rasp van 1 sinaasappel
ca. 75 gram witte chocolade, in stukjes gehakt
een muffinvorm voor 12 muffins, met papieren cakevormpjes bekleed

Verhit de oven voor op 10 C.
Roer de zachte boter met de suiker tot je een romige massa hebt. (Kan ook met de mixer, maar ik ben meestal te lui om die te voorschijn te halen en zie het roeren dan maar als een kleine work-out). Meng de eieren erdoor, de bloem, het zout en het amandelmeel. Tenslotte de sinaasappelrasp, -sap en chocolade erdoor mengen.
Verdeel het mengsel over de 12 cakevormpjes (zoals Nigella ook zegt, het lijkt alsof je te weinig hebt voor 12 cakejes. Gewoon de vormpjes niet helemaal vullen - het beslag zal rijzen in de oven).
Bak 15-20 minuten of tot een sate prikker er droog uitkomt (maar pas op dat je niet in een stukje chocola prikt, een paar keer testen dus).

Silence

First, there was silence because I was just plain lazy (I could make up excuses, but what's the use?). And now there will be silence for a little while longer, because yesterday, right after I had organized all my holiday pictures and was getting ready to post some more food details of our amazing trip... the screen of my laptop turned blacker than black, and would not respond to any of my pokings and proddings and would not listen even when I started to beg.

And I did not even pour some wine over it this time.

So, I have my little cute baby laptop, but that feels wrong to work on for longer periods, and Picasa doesn't function on it the way it should, and besides I don't have my photo archive on it, and anyway, I just want my own laptop. The one with the dirty keyboard and the overloaded desktop and my Patty Griffin wallpaper.

I know, I'm a baby. Let's hope the black screen will turn colorfull again real soon.

Fritter me

I was so, so determined to write this post in Dutch, until I realized it would mean having to give up on using two of my favorite English food words:

Fritter
Patty (plural, possibly even better: patties)

Dutch readers who know what fritters and patties are, and English readers with knowledge of Dutch food words: is there a Dutch equivalent? What would we use? "Koekje" and "burger" (and strictly speaking, that's not even a Dutch word) come to mind. But other than that - no. Fritter is so wonderfully descriptive - you can almost see the little heap of batter sizzling away in the pan, hot oil creating crusty bits. And patty is just cute - again, the word evokes hands lovingly patting some kind of meat or vegetable mixture into a burger-like shape.

I have faith in all languages, and it should be possible to attach a Dutch word to the little lentil fritters I made yesterday. But I can't find it.

*********************

I'm planning a dinner for this weekend. It's one of those New Friends Are Coming Over For The First Time kind of dinners. Exciting, and scary. I don't know what they like or don't like (although I do know one very important thing about them: they're vegetarians). I want to impress them, but I also want to be relaxed, and to be able to spend most of my time at the table and not in the kitchen. Fortunately, I like this kind of creative challenge and I've been mulling over possibillities for days.

One of the things that kept popping up in my head were some kind of lentil or bean fritter, to serve as an appetizer (falafel-like, with sauces and condiments, but without the bread). I remembered seeing something like it
somewhere so last night I experimented with them a bit. I don't usually 'try out' stuff for dinner parties, but to be honest, I just felt like having lentil fritters for dinner!

I coarsely pureed 1 1/2 cups of cooked green lentils Du Puy, mixed that with 1/2 cup of breadcrumbs, an egg, salt and pepper, chili flakes and cumin. The patties held their shape really well, but after frying, the verdict was they were way too dry. Flavorwise, they were good - and the dollop of tahini sauce and the drop of sriracha were perfect with it.



For the next batch, I added a splash of milk to the mixture to loosen it up a little, and I also added a couple of tablespoonfuls of caramelized onions I had in the fridge. These patties were much moister and I really liked the sweet onions in them. Presentation wise, they looked unfortunate (yes, like some sort of diseased nipple, I know) so I put the rest of them on a bed of watercress and drizzled tahini sauce and sriracha on top.




verdict: good, possibly really good, but maybe not good enough. They need more, and more interesting, sauces, too.

Magic Mushroom

We´ve been eating a lot of mushrooms lately. Not the fancy kinds, the ones you expect people to swoon over when summer ends and fall begins, no just your regular button and chestnut ones. Both for health and budget reasons, we´re eating less meat these days. After coming home from our trip to the US, it felt like there was pork fat and ground beef coursing through my veins, and please don´t get me started on the rest of the porkfat that has landed straight on my hips. So, we´re eating a bit more frugally, trying to cleanse the system and balance the checkbooks.

I know mushrooms are the vegetarian cliche (it really is too bad that almost every restaurant with a vegetarian main course on their menu does something with ´stuffed portobello mushrooms´), but, as is the case with most cliches, it did not become a cliche for nothing. Mushrooms are such a perfect addition to vegetarian dishes, with their, dare I say it, meaty texture and nutty, concentrated flavor. Here are 2 things I did with them recently.


Mushroom halloumi omelet
very simple: little cubes of fried halloumi, mushrooms, prepared the way I always do (pan fried over high heat with no added fat, until they are shrivelled up and lost all their liquid) and some chopped parley on an omelet


Tomato mushroom soup

For Sunday dinner, I don´t usually have specific plans. The fridge and pantry present me with some stuff and the challenge for a lazy Sunday afternoon is to come up with something easy but good. Yesterday, I had:
a can of chopped tomatoes
a bag of spinach
half a pound of mushrooms
a couple of potatoes
onions, pecorino cheese, eggs, fresh thyme and parsley

This could have gone many ways (a tomato sauce for pasta, and then this great salad on the side?
Spinach quiche, tomato bulgur? Tomato risotto perhaps? Forget about the tomatoes and use the spinach and mushrooms as a pasta sauce?
It was a chilly day, so soup felt right, and I wanted to move away from my beloved spinach-mushroom combo for once. So I made this tomato mushroom soup, added some dried porcini for extra mushroom flavor, and used the spinach for a little frittata to serve on grilled bread with the soup.

Tomato mushroom soup
serves 2 for dinner, 4 as a first course

a 400 gr. can of chopped or whole tomatoes, pureed (tomatoes with juice)
250 grams button or chestnut mushrooms, very finely chopped
a small handfull dried porcini (about 7 grams)
1 small onion, finely chopped
3 small potatoes, peeld and cut into small dice
a tsp of fresh thyme, chopped
olive oil, a splash of balsamic, a splash of soy sauce, a pinch of sugar, salt and pepper
fresh parsley to serve

Soak the dried porcini in boiling hot water to cover.
Heat a heavy frying pan over high heat. Add half a tablespoon of olive oil, then the mushrooms. Cook them over high heat untill they start releasing their liquid and become brown and nutty. When the liquid has evaporated, turn down the heat, and when the pan has cooled off a little, season the mushrooms with salt and pepper, then deglaze the pan with a cup of water. Turn off the heat.

In a another pot, heat half a tablespoon of olive oil. Saute the onion over very low heat until it becomes soft (do not let it brown). Add the mushrooms to the pot, the potatoes, the thyme, the soy sauce and the tomatoes. Lift the porcini from the hot water (don´t throw away the soaking liquid!), chop them up and add them and the soaking liquid to the pot. Add another 1-2 cups of water until the soup is the desired consistency. Add plenty of salt and pepper, a bit of sugar, bring to a simmer and let cook gently until the potatoes are done and the flavours have melded together. Taste for seasoning, add a splash of balsamic vinegar and about a table spoon of olive oil. Serve, sprinkled with chopped parsley.

Landen

Landen is niet makkelijk. De vliegreis van 8 uur, die eindeloos leek te duren (vies eten, onwelriekende mensen, geen ruimte om mijn lange benen te strekken, ach alle bekende ongemakken van het je transcontinentaal verplaatsen) is toch eigenlijk te kort om te wennen aan de abrupte overgang van 'vakantie'naar 'gewoon leven'. Drie weken lang zorgeloosheid, lekker eten en plezier, en dan plotseling een stoffig huis, een wasmachine die niet wil wat ik wil, een lege koelkast, en een weegschaal die ook niet zegt wat ik wil dat hij zegt.

Er zit maar 1 ding op en dat is zo snel mogelijk de dingen doen waar ik van hou. Naar de markt, een tas vol met fruit en groente halen. Koffie drinken met Beste Vriend en Liefste Hond. Mailtjes sturen naar de mensen die ik mis, afspraken maken. Straks thuis een pan op het vuur zetten, de snijplank tevoorschijn halen, een ui snijden. Nee, niet stofzuigen. Dat komt morgen wel.



En niet kijken naar het negatieve (waarom zijn de serveersters hier zo nors? Waarom botst iedereen tegen me op en hebben Nederlanders geen respect voor elkaars persoonlijke ruimte? Waarom kan ik hier maar 1 soort tomaten kopen? Waarom is er geen wc in de supermarkt? Waarom moet ik nu mijn eigen badkamer weer schoonmaken? Waarom kan ik hier nergens maple bacon brown sugar icecream kopen?) maar naar de pluspunten: Hollandse kaas en volkorenbrood, fris en licht herfstig weer, vrienden die me willen zien, uitnodigingen, mijn eigen bed, mijn kookboeken.

Landen, langzaam.

27 September - Amsterdam

Weer thuis, lichtelijk melancholiek na 3 geweldige weken. Een paar kilo's extra, 660 foto's rijker, en nog niet helemaal klaar voor het gewone leven. Vanaf morgen weer de reguliere programmering.. bedankt voor het meelezen allen,



Back home, slightly melancholy after 3 fabulous weeks. We added a couple of pounds to ourselves, took 660 pictures to remember this trip by. We don't feel quite ready yet to tackle Real Life as it's waiting for us.
Tomorrow, it's back to the regular schedule and foodblogging. Thanks y'all for reading and commenting!

25-26 September - Washington

Wrap it up:



Paula Deen on Food Network. Nobody makes food sound and look more unappetizing. Still, it's great to watch after a heavy day of sightseeing in Washington DC.. dozing off every now and then.. resting your weary feet before going out for your final US dinner.







Old Town Alexandria, harbour.

24 September - Washington

National Gallery, obligatory White House picture...

23 September - Warrenton

Another foggy, beautiful hike in Shenandoah NP. And you can see how easily we move from mountain picnic to fine dining... sandwiches on a tree trunk for lunch, table cloths and the best crab soup ever (not that I've tasted many..) for dinner at Claire's in Warrenton.







De laatste mistige, prachtige wandeling in Shenandoah NP. En je ziet hoe makkelijk we omschakelen van een picnic op een omgevallen boom voor de lunch, naar mooi gedekte tafels en de allerbeste krabsoep ooit (niet dat ik zoveel krabsoep opheb...) bij Claire's in Warrenton, VA.

22 September - Charlottesville

Touring Monticello, the home of Thomas Jefferson



Sampling beer at the South Street Brewery in Charlottesville. Seven glasses of beer. Each.

21 September - Floyd-Charlottesville

Fried green tomatoes for breakfast


Death Valley Chipotle Chips for lunch



a foggy drive



Cornmeal crusted trout with crabcakes, pea and country ham succotash, crispy collard greens for dinner at The Local in Charlottesville.

20 September - Floyd, VA

Tomatoes for breakfast at Little River Bed & Breakfast in Floyd.




Mabry Mill, Blue Ridge Parkway