21.3.12

Veranderingen



Time may change me
But I can't trace time
David Bowie, Changes

Op 6 januari 2006 schreef ik hier, op Alles over Eten, mijn allereerste blogpost.
Het ging over goede voornemens, en dat lekker eten belangrijker is dan streng voor jezelf zijn, en dat het niet nodig is om je schuldig te voelen als je ergens van geniet. En ja, een recept: voor sobanoedels met peultjes.

Ruim zes jaar heb ik hier recepten gedeeld. Gemijmerd over het leven en wat eten in dat leven voor mij betekent. Ik heb geheime boodschappen verstopt in mijn berichtjes, codetaal die soms maar door één persoon onder al mijn lezers begrepen werd. Dit blog was een verslag van mijn liefde voor eten, mijn verlangen om liefde voor mensen uit te drukken in wat er mooi uit ziet en lekker smaakt. Eten was een taal en via woorden en beelden praatte ik met jullie, mijn lezers.

De laatste tijd had ik niet zoveel meer te vertellen.

Laatst zei ik tegen iemand iets wat ik al heel vaak gezegd heb.
"Ik denk altijd aan eten."
En terwijl ik het zei, wist ik dat het niet waar was.
Niet meer.

Ik hou nog steeds van eten, van koken, van restaurantmenu's bekijken, van eten samen met de mensen van wie ik hou. Van een simpel, perfect gebakken ei aan mijn eigen eettafel tot een sprookjesachtig sushi diner in een wolkenkrabber in Tokio. Maar de obsessie, het urenlang in kookboeken bladeren, op de fiets fantaseren over wat ik savonds zal maken, voor ik in slaap val menu's voor etentjes met vrienden componeren... dat is weg.

Maandag ging ik naar de film. Ik zag A Dangerous Method, waarin je (onder meer - want de film gaat over van alles) ziet hoe een schuimbekkende, nonsens uitkramende hysterica zichzelf met behulp van psychoanalyse zozeer opnieuw uitvindt, dat ze aan het eind van de film door Freud himself genoeg gerespecteerd wordt dat hij een paar van zijn patienten aan haar toe vertrouwt.

Al jarenlang kom ik in mijn favoriete café een man tegen. Op een gegeven moment waren we zover dat we elkaar groetten bij binnenkomst en vertrek. Maar in gesprek raakten we pas toen iemand met wie hij een biertje zat te drinken aan mij vroeg: "wat doe jij eigenlijk?" en ik dit blog noemde. Nog diezelfde avond kreeg ik een mail van m'n café-kennis, dat hij mijn site gevonden had, aan het lezen was gegaan, en dat het leuk was. Sindsdien groetten we elkaar niet alleen maar, maar kletsen we af en toe, en hebben gesprekjes die interessant zijn en nog interessanter zouden kunnen worden. Maandag, na de film, kwam ik hem tegen. Ik stond buiten mijn wekelijkse sigaret te roken, en ineens zei ik:
"Ik heb vanmiddag besloten om met mijn blog te stoppen."
Ik schrok er zelf een beetje van. Maar het voelde ook als een grote opluchting.

Alles over Eten heeft me veel gebracht. Van vluchtige contacten tot echte vriendschappen. Uitwisselingen met andere bloggers, betaald werk, complimenten, erkenning. En ontzettend veel plezier in het mooi maken, beschrijven en fotograferen van alles, wat met eten te maken heeft.

Maar alles verandert, en het wordt tijd voor een andere taal. Er zijn andere dingen belangrijker aan het worden, dingen waarover ik iets wil zeggen, dingen waar ik meer aan denk, dan aan eten.

Ik weet nog niet precies hoe, en wat. Ik blijf een schijver, en ik sluit niet uit dat ik over eten zal schrijven, ergens, als iemand me dat vraagt, of met een leuke opdracht komt. Maar na zes jaar bloggen over eten wordt het tijd om na te denken over een nieuwe koers, en dat nadenken, dat lukt niet als ik me steeds schuldig voel dat ik al zolang geen nieuw recept heb gepubliceerd.

Het blog blijft hier, voor wie in de zes-jarige archieven wil duiken. Commentaar geven of vragen stellen over oude posts kan nog steeds en ik hoop dan tijdig antwoord te geven.

Ik heb een paar nieuwe projectjes op stapel staan, maar voorlopig ga ik eerst even genieten, zonder schuldgevoel.


Bedankt, iedereen, voor het lezen. Tot ergens!

36 comments:

Win said...

Dag Klary,
We zullen je missen!
Maarre ... je hebt wel heeeeeeel kort geblogd, hoor, zo. Misschien moet je de datum dat je begon even veranderen (in je eerste zin van dit blogje)?
;-)
Heel veel plezier met alle andere leuke dingen die je doet! En bedankt voor alle lekkers.
Groetjes, Win

Klary Koopmans said...

inderdaad ;-) bedankt, opmerkzame lezer!

PaulO said...

Jeetje, Klary, ik wordt triestig bij het lezen. Ik ben net een 10-tal degen geleden begonnen met mijn blogje (www.family-oosten.com/blog) en merk hoe inspannend het is om zelf te schrijven. Jij bent juist 1 van mijn culi-bloggers die ik zo mooi volgde via de Google Reader.
En dan nu lezen dat je stopt, dat je niet meer er voor leeft. Alsof je me letterlijk een terminaal bericht geeft....

Bedankt voor het vele leesplezier en inspiratie die je me bezorgd hebt.

Tertia said...

Oh wat een verandering! Ik las je blog supergraag, maar inderdaad: dingen veranderen en er komen vast weer mooie dingen op je pad!

Succes met alles en misschien tot ziens.

Laurens said...

;-)

kattebelletje said...

Ooo hier ben ik toch wel even stil van! Maar ... het is zoals het is.. er komt weer wat anders. En heel erg bedankt voor de altijd inspirerende blog, van een inspirerend iemand.
Alice

Levine said...

Jammer, ik heb je blog regelmatig met veel plezier gelezen. Heel veel succes met de nieuwe dingen die je gaat doen.

Annemieke said...

Miew! Een van mijn favo's weg in kookblogland :(

Denise said...

Wat jammer Klary, heb je altijd met veel plezier gelezen! Maar ik hoop dat er veel mooie dingen voor in de plaats komen:)

cornelis kapitein said...

Hallo Klary,

Ik heb nog nooit een berichtje gepost. Desalniettemin las ik trouw je blog. Ik heb erg genoten van je taal die je gebruikt om over eten te schrijven. Ik herkende mezelf daar in en dat was fijn. Opmerkelijk dat je nu stopt om de geest vrij te maken voor nieuwe dingen. Het valt samen met mijn situatie waarin mijn passie en enorme belangstelling voor eten, recepten en lekker koken aan het veranderen is. De gedrevenheid is bij mij verdamt.
Omdat het je laatste blog is wil ik je bedanken voor het delen van je hart en ziel in het koken.
Succes in je zoektocht.
Cornelis

Anonymous said...

Beste Klary,
ik heb gisteren nog gezocht naar nog meer lekkere soeprecepten op jouw blog, die maak ik nl altijd zo graag. Ik heb ook nooit gereageerd maar ik keek vaak. Ook van jouw reis vorig jaar heb ik zeer genoten. Dank daarvoor.
gr loes

Ria said...

Hallo Klary,
Gelukkig blijf je schrijven.
Ik heb niet alleen genoten van jouw recepten, maar ben af en toe ontroerd geweest door jouw manier van denken en de manier waarop jij je gedachten verwoordt.
Bedankt voor alles. Bedankt voor die ontroering.
Ik wens je alles goeds toe met wat je besluit te gaan doen.
Groet,

Klary said...

Lieve lezers, dank jullie allen voor jullie mooie reacties.
Heel fijn om te lezen!

Klary

desiree said...

Hee, wat jammer, maar verandering en nieuwe projectjes zijn vaak toch goed nieuws, dus daar wens ik je veel plezier en succes mee. Ik ben trouwens heel blij dat je het archief laat staan! :)

Sue said...

Oh wat jammer, je was mijn favoriete kookblog! Mooi geschreven en maakbare recepten die nauw aansluiten bij hoe ik zelf graag kook. Daar moet heel wat van je tijd in zijn gaan zitten, dus begrijpelijk dat je je prioriteiten een keertje verschuift. Heel veel dank in ieder geval, en laat het ons vooral weten als we weer ergens iets van je kunnen lezen!

Anneke said...

Hoi Klary,

wat jammer voor ons en dapper van jou. Ik heb je blog met veel plezier gelezen. Gelukkig is er nog het archief waar we in kunnen duiken. Ik wens je heel veel plezier en succes met je volgende projecten!

Groetjes, Anneke

Anne Jongkind said...

Wat jammer, ik las je blog altijd met veel plezier. Succes met je andere activiteiten!

Nell Nijssen said...

Jammer, Klary, ontzettend jammer dat je stopt. Je passie voor eten spatte van het scherm. Maar zoals je zelf ook zegt: tijden veranderen. Periodes moet je af durven sluiten. Ik wens je ontzettend veel succes en plezier met al die nieuwe dingen.

hannie said...

Heel er jammer, want ik las je blog graag. Maar voor jou is het tijd voor iets anders. Bedankt voor alle mooie verhalen en lekkere recepten!

bianca tan said...

lieve klary,

gefeliciteerd met je besluit!
en wat heb je het proces mooi omschreven, maar ja schrijven, dat kan ze.

ik heb mazzel want ik hoef je niet te missen...
liefs, bianca

Anonymous said...

Hey dear,

Een begrijpelijk besluit, en niet helemaal onverwacht, want je werd al wat stiller.
Op je blog that is... ;-)

Tot snel!

Liefs, Marja

ellen said...

Heel jammer; ik zal het lezen van je inspirerende blogs missen. Fijn dat de artikelen nog een tijdje blijven staan dan kan ik de favoriete recepten nog eens namaken.
Ik wens je veel plezier bij het zoeken naar nieuwe onderwerpen om over te schrijven.
Dank je wel voor zes jaar mooie blogs.

Zora said...

Jammer, yes, BUT...exciting! Eager to hear what you get up to next. (I too am feeling just a little "over" my food obsession.) Good luck with whatever the next project is!

superheidi said...

doe ik ook nog een jammerduit in zakje als trouwe meelezer. Succes met je volgende plannen!

Arrisje said...

Was een poos niet meer op je blog geweest en het zou net zo zijn dat je er nu mee kapt. Ik blijf evengoed nog wel effe stiekem kijken of je niet van gedachten bent veranderd. Als dat niet zo mag zijn dan bedank ik je voor al de inspiratie die je mij gegeven hebt.
Groetjes
Arrisje

MEM said...

xo

Petra said...

Hallo Klary,

Graag was ik nog wat langer lezer gebleven van je blog, maar het is zoals het is. Bedankt voor je leuke en inspirerende posts, en de links naar allerlei andere sites en blogs. En ik zal je archief vast nog regelmatig raadplegen. Vooral je passie voor granen en groenten vind ik heel aanstekelijk.

Met vriendelijke groet,
Petra

Maartje said...

Jammer!
Ik las je blog altijd graag, maar er komen ongetwijfeld andere teksten van je.
Veel plezier!

klarakapucine said...

Moving on. Vooral je reisverslagen met veel plezier gelezen. Misschien wordt reizen het nieuwe eten?
Hoe dan ook, het ga je goed. Loop je misschien nog wel eens voorbij in e stad. Jij weet niet hoe ik eruit ziet maar ik wel hoe jij eruit ziet. Grappige positie.

MrOoijer said...

Doet pijn, Klary, maar dank voor alle inspiratie en mooie recepten (ook op Gullit).

Jan

Anonymous said...

dank je voor de mooie berichten, ook op Gullit heb ik van je genoten.
sol

Anonymous said...

Het leek alsof ik je kende, omdat je kookverhalen zo persoonlijk waren;misschien ben ik daarom niet verbaasd over je besluit ....maar ga je levens/eetverhalen erg missen.
( en dat je ook nog mooie combinaties met ingrediënten maakte die ik niet zelf kon verzinnen en ook met verve op tafel zette......mijn Man keek er weleens bezorgd naar,haha )
Wat doe je voor de kost....niet koken dus, maar schrijven? Zou nog wel meer van je willen lezen....hoe kan dat?
wens je van harte plezier in je volgende project !
kristien

Anonymous said...

Jammer dat ik je blog pas recent ontdekte. Je gaf vaak een twist aan recepten die ik niet verwachtte (omdat ik die zelf niet zo bedacht), maar wel heel erg leuk en verrassend vond. Juist daarom apprecieerde ik het verschil in gedachtengang tussen de jouwe en de mijne heel erg.
Ik zal je blogs missen, maar hoop elders veel van je te vinden. Dank je voor je inspirerende blogs!
En succes met je verdere kook-carriere.
Wieki

Woeste Wobbe said...
This comment has been removed by the author.
eetstoornis said...

Het is echt heel jammer dat je niet meer verder schrijft

Maarten van Thiel said...

Klary Koopmans klontert niet!